روزهای پایانی شهریور امسال، مرگ مشکوک سیامک در یکی از بیمارستانهای تهران به پلیس اطلاع داده شد. او از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شده بود. دوست سیامک به ماموران گفت: مدتها قبل به دلیل مسائل اخلاقی با مردی به نام امیر درگیر شدیم. او با شکایت ما به زندان افتاد اما دو هفته پیش آزاد شد و تلفنی به من و سیامک گفت برای خودتان قبر بکنید، چون میخواهم کتک جانانهای به شما بزنم. روز بعد برای انجام کاری به یک دفتر بیمه رفته بودیم که نگهبان آمد و گفت دو مرد هیکلی دم در منتظرتان هستند. سیامک به آنجا رفت اما ناگهان امیر از پشت در بیرون آمد و با سلاح کلت تیراندازی کرد و متواری شد. یکی از گلولهها به سیامک خورد.
پروندهای در این باره تشکیل و امیر و همدستش تحت تعقیب قرار گرفتند و سرانجام دستگیر شدند. امیر در همان بازجوییهای اولیه به قتل اعتراف کرد و پروندهاش برای رسیدگی در اختیار دادگاه کیفری استان تهران قرار گرفت. چندی پیش در جلسه محاکمه، اولیای دم قصاص خواستند. سپس متهم برخلاف اعترافات قبلیاش گفت: آن روز برای ترساندن مقتول به محل حادثه رفته بودیم. با سلاح چند تیر هوایی شلیک کردم اما یکی از گلولهها به دیوار خورد و به سمت مقتول کمانه کرد. من قصد قتل نداشتم. قضات دادگاه، دفاعیات متهم را نپذیرفتند و حکم قصاصش را صادر کردند. دیوان عالی کشور اما این حکم را شکست و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض فرستاد. متهم در دومین محاکمه نیز بار دیگر اعلام بیگناهی کرد و گفت: با سیامک اختلاف داشتیم اما قصد من فقط ترساندن او بود. هیچ گلولهای به شکل مستقیم به سمت مقتول شلیک نکردم. قضات این شعبه نیز قانع نشدند و متهم برای دومین بار به قصاص محکوم شد. او به حکم اعتراض کرد و دیوان عالی کشور نیز برای بررسیهای بیشتر، رای صادره را رد کرد و پرونده را برای رفع نواقص به دادگاه ارجاع داد. جلسه سوم در آینده برگزار میشود.
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛