کربلا

عبیدالله بن زیاد در مسجد مردم را چنین خطاب کرد: «ای مردم! خاندان ابوسفیان را آزمودید و آنها را چنان که می‌خواستید، یافتید!! و یزید را می‌شناسید که دارای رفتار و روشی نیکوست که به زیر دستان احسان می‌کند و بخشش‌های او بجاست! اکنون یزید دستور داده تا بین شما پولی را تقسیم نمایم و شما را به جنگ با دشمنش، حسین بفرستم.»

شمر بن ذی الجوشن با 4000 جنگجو / یزید بن رکاب با 2000 جنگجو / حصین بن نمیر با 4000 جنگجو/ مضایر بن رهیه با 3000 جنگجو / نصر بن حرشه با 2000 جنگجو برای جنگ با امام حسین (علیه‌السلام) اعلام آمادگی کرده و حرکت به سوی کربلا را آغاز کردند.

امام (ع) در پاسخ «قیس بن اشعث» که سفارش به بیعت با یزید می‌کرد، فرمود:نه، به خدا سوگند، دست ذلت در دست آنان نمی‌گذارم و مانند بردگان از صحنه جنگ با آنان فرار نمی‌کنم.