مادرانه‌ای برای پرندگان زریبار

تالاب زریبارمریوان در استان کردستان جزو زیست بوم‌های ارزشمند ایران است که به دلیل امنیت نسبی در کنار زیستگاه‌های مناسب، هر ساله شاهد حضور بیش از صد گونه پرنده بومی و مهاجر است.

روزهای سرد و برفی زمستان سخت و طاقت‌فرسای مناطق کوهستانی و سردسیری همچون مریوان و کناره‌های دریاچه زریبار موجب شده تا بسیاری از پرندگان مجبورشوند عادات غذایی خوردن کرم و حشره را کنار بگذارند و از ته‌مانده‌های سفره مردم و شهروندان به عنوان غذا استفاده کنند تا بتوانند روزهای برفی زمستان را به سلامت و به عشق بهار وصال به سر کنند.

آب دریاچه زریبار نیز در این برودت هوا در بیشتر روزهای سرد، یخ می‌زند و بسختی در طبیعت چیزی پیدا می‌شود و مواد غذایی مورد نیاز برای تولید انرژی برای گرم و زنده نگه داشتن پرندگان، کمیاب شده است. از سوی دیگر پیدا کردن سرپناه هم ممکن است برای پرندگان کوچک و ضعیف شهر آسان نباشد.

با این حال و در شرایطی که خبرهای ناگواری از قتل عام و شکار پرندگان در گوشه و کنار و برخی تالاب‌ها شنیده می‌شود، در مریوان، حس توجه به محیط زیست و احترام به حقوق موجودات زنده دیده می‌شود.

در این خصوص به همت فعالیت‌ انجمن‌های زیست‌محیطی و تیم پرنده نگری مریوان و افزایش حساسیت و آگاهی شهروندان نسبت به مسائل زیست محیطی، مردم مریوان به صورت گروهی و تکی با جمع‌آوری انواع دانه‌ها از جمله گندم و جو، ته مانده غذا، نان خشک، سبزی و سایر مواد خوراکی، به یاری پرندگان و دیگر جانوران این تالاب شتافتند.

این درحالی است که اگر این حس نوعدوستی نبود یا کمرنگ بود، شاهد تلف شدن شمار زیادی از پرندگان بومی و مهاجر این تالاب زیبا بودیم. از این رو به نظر می‌رسد هر قدر انسان در تخریب محیط‌زیست و برهم زدن اکوسیستم طبیعت مقصر است، انسانیت حکم می‌کند تقصیر خود را با کمک به پرندگان و جانوران در روزهای سخت و سرد نشان دهد و چه نیکوست سنتی که در بسیاری تالاب‌ها و از جمله تالاب زریبار پا گرفته، تقویت شده و به جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی و رسومات مردم ایران زمین تبدیل شود. امید که این‌گونه باشد.

بهرام غلامی

جام‌جم کردستان