خانه‌ای برای زند‌‌ه‌یاد داود رشیدی

اگرچه هنوز زمان خیلی زیادی از درگذشت داود رشیدی نگذشته، اما در یکی دو روز اخیر، نام او بار دیگر در تیتر خبرها جای گرفت و دلیل اصلی آن هم خاکسپاری جعفر والی در جوار مزار این بازیگر قدیمی سینما و تئاتر بود.

به گزارش ایسنا، برومند با خواندن این بیت شعر که «این جان عاریت که به حافظ سپرد دوست/ روزی رخش ببینم و تسلیم وی کنم» ادامه داد: من هیچ وقت در عمرم مثل چند وقت گذشته، آرزو نمی‌کردم ای کاش پول زیاد داشتم، ولی الان مدتی است که با خودم می‌گویم کاش پولی داشتم تا در وسط شهر خانه‌ای قدیمی می‌خریدم به اسم داود رشیدی که هم یک سالن تئاتر در آن درست می‌کردم و هم هرچه مربوط به آقای رشیدی بود را آنجا می‌گذاشتم. این طوری مردم، هم تئاتر می‌دیدند و هم آن وسایل دیده می‌شد.

همسر زنده‌یاد داود رشیدی افزود: با آقای شفیعی (مدیرکل هنرهای نمایشی) که صحبت می‌کردم گفتند، ساختمانی برای موزه آماده می‌کنند و فکر می‌کنم اگر این اتفاق بیفتد، به طور طبیعی آقای والی و آقای رشیدی سهم خودشان را در این موزه خواهند داشت، چون در موزه سینما به نظر می‌رسد هرکس زرنگ‌تر بوده زودتر توانسته کاری برای خود کند. آن‌قدر که حتی محلی در این موزه به خواننده‌ای که اتفاقا مورد علاقه من است اختصاص داده شده، ولی بعید می‌دانم عکس و پوستر چندانی از آقای رشیدی در این موزه وجود داشته باشد.

اگر مثل آقای انتظامی خانه‌ای داشتم، آن را به شهرداری می‌فروختم یا خودم به تنهایی آن را به موزه تبدیل می‌کردم، اما الان تمام آرزویم این شده پولی داشتم و می‌توانستم وسط شهر خانه‌ای بخرم و یک اتاق آن را برای زندگی خودم درست کنم و بقیه فضا را به نام داود رشیدی آماده کنم؛ چون به نظرم به خاطر کم‌لطفی زیادی که در این سال‌ها به آقای رشیدی شده، باید حتما چنین کاری انجام دهم. البته او هیچ وقت گله نمی‌کرد و توقعی نداشت. طوری که وقتی در یکی از دوره‌های جشنواره فیلم فجر برنامه تجلیل برای داود رشیدی برگزار کردند و آقای صدرعاملی پرسید فکر نمی‌کند خیلی دیر چنین اتفاقی افتاده است، گفت «دیر بهتر از هیچ وقت است»، آن هم در شرایطی که همان تجلیل هم با بی‌سلیقگی تدارک دیده شد و حتی یک کلیپ از فیلم‌های او آماده نکرده بودند.