صدارت ورزش از محمود تا مسعود

ورزش ایران ساختاری معیوب و مشکلات فرهنگی بسیار دارد و تا زمانی که مشکلات و نیازهای بنیادین ورزش حل نشود، صدارت محمود یا مسعود با حفظ وضعیت موجود، تاثیری در ماهیت کلی ورزش ندارد و فقط افراد در آن تغییر می‌کنند.

نهاد ورزش در ایران پر از چالش است و مدیرانی که وارد گود ورزش می‌شوند، باید فرصت‌ها و تهدیدها در برنامه‌ریزی برای ورزش را بخوبی شناسایی کنند. باور این نکته که مدیریت ورزش پیچیده است، برای مدیرانی که تا پیش از ورود به ورزش با چالشی جدی روبه‌رو نشده اند دشوار است، اما این افراد بعد از مدتی متوجه می‌شوند مدیریت در نهاد ورزش ورای نامه‌نگاری‌ها، برگزاری همایش‌ها و دروس تئوریک دانشگاهی است و زوایای پیش‌بینی نشده‌ای دارد که هر لحظه، چالش تازه‌ای به وجود می‌آورد.

گودرزی در آخرین مصاحبه‌های خود سربسته به بدساختاری و معضلات ناشناخته در زوایای پنهان ورزش اشاره داشت که می‌شد از صحبت‌های وزیر سابق پی برد، او میان حفظ چهره آکادمیک یا دست و پنجه نرم کردن با چالش‌های ورزش با افراد خاص، مانده است چه کار کند.

مسعود سلطانی‌فر، وزیر پیشنهادی ورزش برخلاف محمودگودرزی دارای سوابق دانشگاهی نیست، اما باید بلد باشد در میدان ورزش چگونه پا به توپ شد و برخلاف ضدیت با فوتبال در کلاس‌های درسی، چگونه باید واقعیت‌های این ورزش را در جامعه فوتبال شناخت.

سلطانی‌فر در کسوت وزیر با وضعیت اسفبار فدراسیون‌های ورزشی روبه‌روست که در فضای ملون ورزش به هر شکلی درمی‌آیند. سر و سامان دادن به فدراسیون‌هایی بشدت وابسته به بودجه دولتی که در بزنگاه‌های ورزش، خود را از هر گونه نقد و انتقادی مبرا می‌دانند و کسی نباید به آنها بگوید بالای چشمشان ابروست، معضل دیگر است. بلاتکلیفی مجامع انتخابات برخی فدراسیون‌ها نیز مشکل دیگر ورزش است و همین طور قانون اجرایی شدن منع به‌کارگیری دوشغله‌ها، دوتابعیتی‌ها و افراد دارای گرین‌کارت یا بازنشسته‌ها در ورزش که هنوز روی میز وزیر قبلی خاک می‌خورد، در حالی که نهادهای نظارتی بشدت ابلاغیه رسمی دولت و مجلس و اجرایی شدن قانون در ورزش را پیگیری می‌کنند.

سلطانی‌فر ورزشی نیست، اما در پایان صدارت گودرزی و در صورت کسب رای اعتماد از مجلس، تجربه‌‌های تلخ، اما بزرگ پیش روی اوست. بنابراین با توانمندسازی عملیاتی باید روزهای بهتری برای ورزش بسازد.

محمد رضاپور

ورزش