راهبرد آمریکا: سرنگونی دولت‌های مستقل

سقوط حکومت پهلوی که از ستون‌های اصلی استراتژی آمریکا بود، جدی‏ترین ضربه‏ را پس از شکست ویتنام به آمریکا وارد کرد و موجب شد این کشور به اقدامات مختلفی از قبیل کودتاهای نظامی، فرهنگی و سیاسی و تحریک جریانات قومی و نژادی و حمایت از متجاوز در جنگ تحمیلی و فشارهای اقتصادی، تحریم نظامی و... علیه انقلاب اسلامی دست بزند تا شاید دوباره جاپای از کف داده خود را بازپس بگیرد. اما مقاومت جانانه ملت ایران و نمایش ضربه‏پذیری آمریکا با تسخیر لانه جاسوسی که مجلس شورای اسلامی آن را به عنوان «روز ملی مبارزه با استکبار» ثبت کرده، سیاست‌های خاورمیانه‌ای واشنگتن را ناکام گذاشته است. این روند باعث شده تا در سال‌های اخیر، سرانجام سیاستمداران آمریکایی در گفتار و رفتار خود مجبور به نرمش در قبال تهران شوند به‌طوری که ظاهر این تغییر، نشان دهنده یک چرخش در سیاستگذاری آمریکا نسبت به ایران است.

به‌منظور بررسی و تحلیل این تغییرات با استفن لندمن نظریه‌پرداز آمریکایی به گفت‌وگو نشسته‌ایم. لندمن دانش آموخته دانشگاه هاروارد است و از این دانشگاه درجه لیسانس اخذ کرده است. او همچنین در رشته MBA در مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل کرده و درجه MBA را اخذ کرده است. «باتلاق عراق»، «چگونه وال استریت آمریکا را سر کیسه کرد» و «تسخیر بانکداران» از جمله کتاب‌های او به شمار می‌روند. وی مجری رادیو «پروگرسیو» شیکاگو است. او درباره دلایل دشمنی آمریکا با انقلاب اسلامی در ایران به گزارش‌های نادرستی که در رسانه‌های غربی درخصوص انقلاب ایران در سال 1979 میلادی منتشر شد اشاره کرده و تاکید می‌کند رسانه‌های اصلی غربی، افکار عمومی مردم را مطابق میل خود جهت‌دهی می‌کردند. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

برای تحلیل روابط تهران و واشنگتن ابدا بهتر است به دیپلماسی ایالات متحده در 37 سال اخیر بپردازیم. به‌نظر شما، مبنای سیاست خارجی آمریکا در نظام بین‌الملل چیست؟

مبنای سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا اسقاط حکومت‌های مستقل و جایگزینی آنها با حکومت‌های دست نشانده است. حکومت‌های مستقل و مردمی که تأمین‌کننده منافع سردمداران آمریکایی نباشند در طول تاریخ برتابیده نشده و واشنگتن به نوعی درصدد اسقاط آنها برآمده است. واشنگتن گاهی سعی کرده از طریق جنگ و گاهی از طریق انقلاب‌های رنگی آن حکومت‌ها را با حکومت‌های دست نشانده خود تعویض کند.

در دوره اخیر می‌شود نمونه‌ای از این اقدامات را برشمارید؟

در دوره اخیر این سیاست آمریکا در کشورهایی نظیر اوکراین، برزیل و خاورمیانه قابل مشاهده است. در اوکراین، واشنگتن حکومتی مستقل را برنتابید و در برزیل حکومت «دیلما روسف» را سرنگون کردند و در خاورمیانه شاهد جنگ در سوریه هستیم تا حکومت بشار اسد را جایگزین با حکومتی دست نشانده کنند. هدف اوباما از جنگ در سوریه این است که حکومتی مستقل که رقیبی برای اسرائیل است از بین برود. همچنین با اسقاط حکومت بشار اسد ایران نیز هدف قرار می‌گیرد و درصدد انزوای ایران نیز هستند. چرا که حکومت بشار اسد متحد ایران به شمار می‌رفت.

شما در صحبت‌های قبلی خود اعلام کرده‌اید که هیلاری کلینتون، نامزد حزب دموکرات برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا سیاست‌های جنگ‌طلبانه‌ای در سیاست خارجی ازجمله در قبال ایران را دنبال می‌کند. آیا ممکن است در این خصوص بیشتر توضیح دهید؟

سیاست جنگ‌طلبانه از سوی روسای جمهوری آمریکا همواره دنبال می‌شده و می‌شود. در این خصوص تصور می‌کنم هیلاری کلینتون درصدد تغییر حکومت (regime change) در ایران است. کلینتون اگر به قدرت برسد در این صورت باید شاهد جنگ جدیدی در خاورمیانه بود.

باوجود ادعاهایی که در خصوص گسترش دموکراسی وحقوق بشر توسط مقامات آمریکایی مطرح می‌شود، عموم مردم مستقل جهان با سیاست‌های واشنگتن مخالف هستند. نمونه این مخالفت را در تظاهرات مردم هنگام سفر مقامات آمریکایی را به کشورهای مختلف شاهد هستیم. دلیل این امر چیست؟

دلیل این امر در سیاست‌های واشنگتن نهفته است. سیاست‌های مداخله‌جویانه و جنگ‌طلبانه مقامات آمریکایی باعث انزجار مردم دیگر کشورهاست. در این میان آمریکا تنها نیست و مقامات اسرائیل نیز وقتی به جایی سفر می‌کنند با اعتراضات مردم آن کشور مواجه می‌شوند. سیاست‌های ظالمانه آمریکا و اسرائیل و تهدیدی که اینها علیه جهانیان به شمار می‌روند باعث می‌شود که سیاست‌های آنها از سوی ملت‌های آزاده مورد نقد قرار بگیرد. آمریکا و اسرائیل تهدیدی علیه صلح جهانی هستند.

بعد از انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی ایران تصمیم به قطع رابطه با آمریکا گرفت. دلایل این امر چه بود و این واقعه چگونه در غرب گزارش شد؟

ایران خواستار پایان سیطره آمریکا بعد از انقلاب 1979 میلادی بود. من این انقلاب را بخوبی یادم هست. اما گزارش‌هایی که از این انقلاب در غرب منتشر و مخابره می‌شد درست نبود. در واقع گزارش‌هایی نادرستی در خصوص انقلاب ایران در سال 1979 میلادی در غرب منتشر شد و رسانه‌های اصلی غربی، افکار عمومی مردم را مطابق میل خود جهت‌دهی می‌کردند. چیزی که مقامات جمهوری اسلامی ایران به دنبال آن هستند استقلال عمل و داشتن رابطه عادی با تمام کشورها بر مبنای احترام متقابل و احترام به استقلال یکدیگر است. جمهوری اسلامی ایران همواره به دنبال همکاری متقابل با کشورها بر‌اساس احترام متقابل بوده، اما این سیاست با دستورکار امپریالیستی آمریکا در تضاد است. از نظر آمریکا جنگ بی‌پایان تنها گزینه و استراتژی است. سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا تحت نفوذ نئوکان‌ها قرار دارد. این گروه‌ها از سیاست‌های افراطی پیروی می‌کنند. هیلاری کلینتون نامزد مورد حمایت در انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست. آنها خواهان تداوم سیاست‌های جنگی هستند و هیلاری نیز گزینه مناسبی برای این سیاست‌هاست. از نظر این گروه تسلط یافتن بر سایر کشورها و ملت‌ها، منابع و جمعیت آنها هدف اصلی است. آنها تهدیدی جدی برای جامعه بشریت به شمار می‌روند.