لذت پرواز

شکل بال و شخصیت هواپیماها

با دسترسی انسان به آسمان بی‌انتها و تحقق آرزوی پرواز، اهداف و خواسته‌های او نیز از آسمان نسبت به قبل بیشتر شد. فاصله گرفتن از سطح زمین و دیدن آن از ارتفاع بالاتر، نگاه بشر به پیرامون خود را تغییر داد. از این به بعد بود که بررسی هوایی مناطق مختلف برای کسب اطلاعات بیشتر، جزو یکی از روش‌های علمی مهم همواره مدنظر کارشناسان قرار می‌گرفت.

کد خبر: ۹۵۰۶۰۸

تفاوت قیافه

وسایل پرنده نسبت به کارایی و وظایف تخصصی‌شان طراحی بدنه و موتور خاص خود را دارند. نکته مشترک همه آنها قابلیت پرواز است. ولی این که هر کدام تا چه ارتفاعی و چگونه پرواز می‌کنند از دیگر نکات مهم است.

وقتی وارد یک محیط فرودگاهی می‌شوید، با تفاوت زیاد شکل و اندازه هواپیماها مواجه می‌شوید. ولی آیا تا به حال فکر کرده‌اید این تفاوت ظاهری چرا باید وجود داشته باشد یا این که چرا اصلا هواپیماها باید آن‌قدر متفاوت باشند. مهم‌ترین و اصلی‌ترین بخش هواپیماها که باعث تفاوت قیافه در آنها می‌شود، بال هواپیما‌ست. شکل و ابعاد بال‌ها، زاویه نصب روی بدنه و دیگر مشخصات فنی‌شان می‌تواند کارایی و عملکرد یک هواپیما را تعیین کند. در طراحی بال و بدنه، شناسه‌های بسیار زیادی دخالت دارند که با محاسبات و مدلسازی‌های فراوان توسط مهندسان هوافضا، بهینه‌ترین حالت آن به دست می‌آید. ولی نکات کلی‌ای وجود دارد که قابلیت تشخیص کارایی هواپیماها با توجه به شکل بال آنها را به ما می‌دهد.

انواع بال هواپیما

* بال‌های مستطیلی: این نوع بال‌های هواپیما که جزو ساده‌ترین نوع بال طراحی شده محسوب می‌شوند، ضمن داشتن هزینه کم برای ساخت، قابلیت تولید لیفت (برا) در سرعت‌های بسیار پایین را نیز دارند. به همین علت از آنها می‌توان برای آموزش خلبانی و تمرین مانورهای ساده پروازی استفاده کرد. سرعت پایین یک قابلیت مفید برای انجام پروازهای جست‌وجو و نجات یا نگهبانی از جنگل‌ها و منابع طبیعی است.

* بال‌های بیضی: یافتن این نوع بال در فرودگاه‌های کنونی سخت است. این طراحی یکی از قدیمی‌ترین طراحی‌های سطح بال بوده و هزینه ساخت زیادی نسبت به بال‌های مستطیلی دارد. بال‌های بیضی را می‌توانید در هواپیماهای قدیمی نظامی ببینید؛ زیرا ضمن قابلیت تحمل سرعت‌های بالا، مانورپذیری بهتری نیز از خود نشان می‌دهد.

* بال‌های مثلثی: با نصب موتور جت و افزایش سرعت وسایل پرنده و انجام تست‌های آیرودینامیکی و تونل باد مشخص شد در سرعت‌های بالا جریان هوا با جدایش زودتر از سطح بال، لیفت کمتری تولید می‌کند. با زاویه دادن لبه حمله بال هواپیما به سمت عقب این جدایش به تأخیر افتاده و در سرعت‌های زیاد نیز لیفت و مانورپذیری لازم برای کنترل هواپیما باقی می‌ماند.

* بال‌های بوم رنگی: این ترجمه از کلمهsweep back تنها برای تشخیص بهتر این نوع از بال میان دیگر هواپیماهاست. بیشتر هواپیماهای مسافربری که هر روز می‌بینید، همگی چنین شکل بالی دارند. بال‌هایی که در سرعت‌های بالا بهترین کارایی را دارند و ضمن دادن قابلیت مانورپذیری زیاد به هواپیما، ایمنی لازم را نیز تأمین می‌کند.

اگر از این پس هواپیمایی را در آسمان یا فرودگاه مشاهده کردید، فقط با مقایسه‌ای ساده می‌توانید کارایی و عملکرد آن را تشخیص دهید. طراحی‌های آیرودینامیکی در حال پیشرفت هستند و با استفاده از مواد و مصالح نوین ساخت بال و بدنه، در آینده‌ای نه‌چندان دور شاهد پرواز وسایل پرنده‌ای خواهیم بود که دیگر لقب پرنده‌ آهنین برازنده‌شان نیست.