هویت کلانشهرها با پیاده راه‌های موفق

نکته‌ای که مدنظر کارشناسان شهری بسیاری قرار گرفته است. افرادی که روی این موضوع اتفاق نظر دارند اگر مسیری که قرار است پیاده راه شود بدرستی انتخاب شود،پیاده راه شدنش هم رضایت شهروندان را به دنبال دارد و هم هزینه اضافی به شهر تحمیل نمی‌کند. در پایتخت، نشانه‌های این نوع پیاده راه‌سازی را می‌توان در باغ سپهسالار گرفت. مسیری که طبق اسناد تاریخی یکی ازباغ‌های قدیمی تهران در زمان قاجاریه بوده و در محدوده میدان بهارستان قرار دارد. از آن مسیر حالا خیابان صف باقی مانده است، مسیری که سال 85 به پیاده راه تبدیل شد. اجرای این طرح در چهار قالب شامل بهسازی فضاهای عابر پیاده موجود، تبدیل محورهای مربوط به تردد وسایل نقلیه به مسیرهای پیاده رو، احیای برخی محورهای فرهنگی ـ تاریخی در بافت قدیم شهر و کف‌سازی و رعایت مبلمان شهری و نورپردازی معابر و تشویق شهروندان به عبور از این گونه محورها انجام شد. پروژه‌هایی که با استقبال خوب شهروندان و کسبه این خیابان هم روبه رو شد و پیاده راه‌سازی سنجیده در این خیابان، آسیبی به بافت منطقه و اوضاع اقتصادی، اجتماعی و... آن نزد. پیاده راه‌سازی خیابان پانزده خرداد حدفاصل خیابان ناصرخسرو تا پامنار، نمونه موفق دیگری بود که سال گذشته در منطقه 12 تهران صورت گرفت.

موضوعی که مهرداد لاهوتی، رئیس فراکسیون مدیریت شهری مجلس شورای اسلامی با اشاره به آن به جام‌جم می‌گوید: پیاده راه‌سازی در همه جای دنیا مورد توجه قرار دارد، یعنی در بخش‌های تجاری و بافت قدیمی و مرکزی شهر، لزوما اولویت به پیاده‌ها داده شده و سواره‌ها از ورود به محیط منع می‌شوند. برای مثال در شهر برلین، یک سوم شهر به پیاده راه تبدیل شده است.لاهوتی با اشاره به این که پیاده راه‌سازی از ضرورت‌های زندگی در شهرهای مدرن است، می‌گوید: در مجموع با ساختن پیاده راه باید آرامش و آسایش برای شهروندان به وجود بیاید که این تنها در صورتی امکان‌پذیر است که طرح با موقعیت سنجی خوبی اجرا شده باشد. لاهوتی تاکید می‌کند: پیاده راه‌سازی هویت توریستی به مناطق شهری می‌دهد. اصالت قدیمی یک منطقه را حفظ می‌کند و از این نظر در حفظ و نگهداری بافت‌های تاریخی کمک بزرگی است.

پرویز اجلالی، جامعه‌شناس شهری هم در این باره به جام‌جم می‌گوید: احساس زندگی و جریان زندگی با پیاده راه‌سازی دوباره به شهرها برمی‌گردد، چراکه زندگی در پیاده‌روی و تعامل چهره به چهره شهروندان باهم جریان دارد. اگر همین شهروندان سواره باشند و با اتومبیل از یک مسیر بگذرند فرصت صحبت و تعامل پیدا نمی‌کنند. اجلالی با اشاره به محاسن اجرای طرح‌هایی اینچنینی می‌گوید: متاسفانه مدت‌هاست شهرهای ما برای ماشین‌ها طراحی می‌شوند نه آدم‌ها. یعنی اولویت به خیابان‌ها داده می‌شود اولویت به ماشین‌ها داده می‌شود و از این نظر پیاده راه‌سازی اتفاق مبارکی است که می‌تواند تا حدود زیادی جریان زندگی شهری را به شهرها بازگرداند.