علیرضا تابان: عاشق رادیو هستم

خاطرم هست در دوران کودکی و آن زمان که یک رادیو بیشتر وجود نداشت، یعنی رادیو ایران (سراسری)، با صدای گویندگان بزرگی چه به لحاظ اسمی و چه از نظر شخصیتی بزرگ شدم. با برنامه‌های به یاد ماندنی مانند «قصه ظهر جمعه»، «راه شب» و «شب بخیر کوچولو» زندگی کردم.

حالا که خودم پشت میکروفن برنامه راه شب می‌نشینم، احساس ترس و اضطراب دارم. آن هم به این دلیل که اجرای من به گونه‌ای نباشد که لطمه‌ای به ذهنیت شنوندگان این برنامه که از گذشته همراه آن بوده‌اند، وارد شود.

افتخار می‌کنم پشت میکروفن برنامه راه شب می‌نشینم. رادیو را عاشقانه دوست دارم. اگر روزی به من بگویند دیگر نمی‌توانم در رادیو برنامه اجرا کنم، آن‌روز، روز مرگ من است و به‌طور حتم بیشتر از یک ماه دوام نمی‌آورم. هرچند که درآمد اصلی من از رادیو نیست، اما تمام انرژی خود را برای کارهای شخصی‌ام از رادیو می‌گیرم. من عاشق رادیو هستم.

رضا رویگری: صدایم را دوباره به دست آوردم

متاسفانه به دلیل مشکل جسمانی که برایم پیش آمد مدتی است خانه‌نشین شدم، اما خدا را شکر روز به روز حالم بهتر می‌شود و به زودی به تلویزیون بر‌می‌گردم.

خدا را شکر پای راستم که مدتی بی‌حس بود، کاملا بهبود پیدا کرده و این روزها دست چپم دچار مشکل شده است که آن هم با ورزش و فیزیوتراپی سلامت خود را به‌دست می‌آورد، اما بیشترین چیزی که مرا خوشحال کرده، برگشت صدایم به حالت عادی است که به دلیل بیماریم دچار مشکل شده بود که از این بابت بسیار خوشحالم.

متاسفانه بیکاری در این روزها بسیاری از هنرمندان را کلافه و خانه‌نشین کرده است که امیدوارم تولیدات در عرصه هنر افزایش یابد تا هنرمندان بتوانند زندگی‌شان را تامین کنند.

در بسیاری از سریال‌های ماه مبارک رمضان حضور داشتم و همیشه بازی در این ایام برایم لذتبخش بوده؛ چراکه مردم بیش از روزهای دیگر به تولیدات تلویزیون توجه می‌کنند و از همه مهم‌تر شرایط پذیرش مخاطبان در این لحظات بیشتر است.

یکی از سریال‌های ماه مبارک رمضان که در آن حضور داشتم «ملکوت» بود که بشدت مورد توجه مردم قرار گرفت و آموزش‌های بسیار خوبی برای مردم داشت. تولید چنین آثاری علاوه بر موقعیت‌های طنزش درس‌های ویژه‌ای برای مردم دارد و می‌تواند بسیار مفید باشد.