امنیت پارک‌ها مطالبه جدی شهروندان

این روزها بسیاری از پارک‌های شهری برای حضور خانواده‌ها امنیت ندارند و برخی آسیب‌های اجتماعی در پارک‌ها خودنمایی می‌کند که البته بخش عمده‌شان به علت غفلت خود شهروندان و بی‌اطلاعی آنها از شیوه برخورد با این مشکلات است. بسیاری از شهروندان نیز در تماس با جام‌جم، از وضعیت پارک‌ها گلایه کرده‌اند و از ما خواسته‌اند که صدای اعتراضشان را به گوش مسئولان برسانیم.

یک شهروند از وضعیت بوستان‌های کرج گلایه کرده و گفته که در اغلب پارک‌های این کلانشهر، تکدی‌گری، حضور اراذل و اوباش و حتی خرید و فروش مواد مخدر مشاهده می‌شود. شهروند دیگری از تهران می‌گوید: «امنیت پارک‌ها باید بیشتر جدی گرفته شودتا وقتی به پارک‌ها می‌رویم، احساس نکنیم وارد حریم معتادان و متکدیان شده ایم. فعلا ما حتی نمی‌توانیم بچه‌ها را با خودمان به پارک ببریم، چون نمی‌خواهیم در این سن حساس، صحنه‌های زشتی مانند معتادان نشئه یا خمار را ببینند.»

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان هم‌اکنون نبود نیروهای ناظر بر سلامت پارک‌ها باعث شده که بوستان‌های شهری به ویترین آسیب‌های اجتماعی بدل شود. دعوا، کتک کاری، آلودگی صوتی، سرقت وسایل پارک، استعمال قلیان و مصرف مشروب و مواد مخدر، چهره دیگری از برخی پارک‌ها در شهرهای پرجمعیت است که موجب شده این تفریحگاه‌ها به محیطی امن برای بزهکاران تبدیل شود.

نیروهای داوطلب مردمی آستین بالا زده‌اند

پارک‌ها از تعریفی که در ساختار شهری برای آنها در نظر گرفته شده است، فاصله گرفته‌اند. این واقعیتی است که مسئولان و کارشناسان شهری هم آن را تائید می‌کنند.

پرویز سروری، رئیس کمیسیون نظارت و حقوقی شورای شهر تهران در گفت‌وگو با جام‌جم تاکید می‌کند: بسیاری از پارک‌های کشور، پاتوق معتادان، قاچاقچیان و اراذل و اوباش شده است و به همین دلیل، خیلی از خانواده‌ها برای حضور در پارک‌ها، احساس امنیت و آرامش ندارند.

این مقام مسئول یادآوری می‌کند: مسئول اصلی امنیت پارک‌ها، نیروی انتظامی است، اما با توجه به کمبود امکانات و کمبود نیروی انسانی که در نیروی انتظامی وجود دارد، این نیرو نتوانسته همه پارک‌های کشور را تحت پوشش‌های امنیتی خود قرار دهد.

از نگاه سروری، برای رفع این مشکل می‌توان از نیروهای داوطلب مردمی استفاده کرد: «چند وقت قبل، طرحی به صورت آزمایشی با همکاری پلیس و بسیج در منطقه 15 تهران اجرا شد که در آن از نیروهای داوطلب برای امنیت پارک‌ها استفاده شد. این طرح در نهایت با استقبال و رضایت مردم مواجه شد. بنابراین شاید بشود مشابه این طرح را در سایر پارک‌ها هم اجرا کرد.» هم‌اکنون نیز نیروهای بسیج به شکل خودجوش در برخی پارک‌های پایتخت گشتی نامحسوس دارند و با موارد مشکوک به‌سرعت برخورد می‌کنند تا امنیت شهروندان تضمین شود اما مسلما برای ایجاد آرامش و امنیت کامل این طرح باید در همه بوستان‌های پایتخت و حتی استان‌های دیگر اجرایی شود، نه فقط در چند پارک .

البته سروری هم قبول دارد که ریشه‌ای ترین راه حل، افزایش اعتبارات نیروی انتظامی، توسعه کلانتری‌ها و ارتقای تجهیزات آنهاست، اما از آنجا که به گفته این مقام مسئول، این کار نیاز به اعتبارات زیادی دارد و خیلی هم زمان‌بر است، منطقی‌ترین راه‌حل در برهه فعلی این است که از ظرفیت و توان نیروهای داوطلب مردمی برای ارتقای امنیت پارک‌ها بهره ببریم.

خانواده‌ها آسیب‌ها را گزارش کنند

این‌که خانواده‌ای به منظور تفریح و لذت به پارک برود، اما با اعصاب خردی و ناراحتی از وضعیت اسفبار پارک‌ها به خانه برگردد، از تعریفی که برای پارک‌ها در نظر گرفته‌ایم، فاصله معناداری دارد.امیر خجسته، عضو کمیسیون سیاست داخلی و شوراها در مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با جام‌جم از نگاه دیگری به معضل پارک‌های ناامن نگاه می‌کند و می‌گوید: مسئولان نیروی انتظامی و مسئولان پارک‌ها نباید اجازه دهند که پارک‌ها به پاتوق خلافکاران و معتادان بدل شود، زیرا این خطر وجود دارد که نوجوانان تحت‌تاثیر این صحنه‌ها، به سمت آسیب‌های اجتماعی کشیده شوند.

نکته دیگری که خجسته به آن تاکید دارد، ضرورت آموزش و فرهنگ‌سازی در جامعه است، طوری که خانواده‌ها و مسئولان نسبت به تبعات حضور این افراد در پارک‌ها حساس باشند و مثلا از کمک به متکدیان در پارک‌ها خودداری کنند و یا هر مورد مشکوکی که مشاهده کردند، آن مساله را به مسئولان اطلاع دهند و بی تفاوت از کنار آن نگذرند.

همچنین نباید فراموش کرد که پارک‌های ناامن و پرخطر، می‌تواند بار اختلالات روحی و روانی را در جامعه افزایش دهد، زیرا وقتی خود پارک‌ها به کارخانه آسیب‌های روحی تبدیل شود و شهروندان هم جایی برای فراغت خاطر نداشته باشند، آنگاه پارک‌های ناامن و اعتیاد خیز به بار اختلالات روحی و روانی جامعه اضافه خواهد کرد.

البته باید درنظر داشت که خیلی وقت‌ها هم رعایت نکردن اصول اخلاقی و شهروندی در بوستان‌ها از طرف بزهکاران نیست بلکه از سوی مردم عادی است که با رفتار ناپسندشان بستر مناسب را برای ظهور مشکلات دیگر فراهم می‌کنند برای مثال وقتی خانواده‌ای با چند فرزند خردسال، قلیان با خودشان می‌آورند و دود می‌کنند در حالی که این رفتار از فرهنگ صحیح شهروندی به دور است بزهکارها هم جری می‌شوند سیگارهای بارزده حشیش دود کنند یا در پارک پرسه بزنند پیشنهاد فروش مواد مخدر کنند یا مزاحم نوامیس مردم شوند، پس اگر حرف از رعایت قانون است باید اول مردم عادی برای احترام به قانون بسیج شوند تا کسی جرات شکستن قوانین را پیدا نکند.

امین جلالوند

جامعه