ابرانسان‌ها در دنیای واقعی

در این مقاله با برخی از این انسان‌ها که توانسته‌اند به تمام قدرت و توان بیولوژیکی بدنشان دست پیدا کنند، آشنا می‌شویم. در واقع قدرت آنها چیزی است که در وجود همه ما انسان‌ها قرار دارد و فقط باید آنها را کشف کنیم و به کار گیریم.

منبع: BBC Knowledge

مقاوم در برابر سرما

در سرزمین‌های اطراف هیمالیا، صحبت از راهب‌هایی است که با استفاده از تنفس و مدیتیشن دمای بدن خود را تا حدی بالا می‌برند که می‌توانند ملافه‌های خیس پیچیده به دور خود را خشک کنند. محققان دانشگاه‌های آمریکا و سنگاپور تصمیم گرفتند با اندازه‌گیری دمای درونی (زیربغل) و پیرامونی (انگشتان) این افراد، ادعایشان را بررسی کنند.

آنها در حین بررسی از راهب‌ها خواستند از تکنیک تنفس‌شان یک‌بار به همراه مدیتیشن و بار دیگر بدون آن استفاده کنند. سپس متوجه شدند تکنیک خاص تنفس راهب‌ها می‌تواند دمای بدنشان را بالا ببرد و وقتی مدیتیشن را به آن می‌افزودند، دمای بدنشان تا دمای یک فرد مبتلا به تب افزایش می‌یافت.

یکی از این مردان که لقب «مرد یخی» به او داده شده با استفاده از این روش توانست رکورد طولانی‌ترین حمام یخ ـ که یک ساعت و 52 دقیقه و 42 ثانیه است ـ را به نام خود ثبت کند. او حتی در دوی ماراتن مدار شمالگان، تنها با پوشیدن یک شلوار ک شرکت کرده است.

توانایی بالا بردن دمای بدن ـ به طور اختیاری ـ به انسان کمک می‌کند با محیط‌های سرد سازگاری یابد و در ضمن عملکرد شناختی مغز و سیستم ایمنی بدن در بهترین وضعیت قرار گیرد.

دونده‌های پرقدرت

بتازگی پابرهنه دویدن باب شده است، اما بومیان تاراهومارا که در شمال غرب مکزیک زندگی می‌کنند، از نسل‌ها پیش به این مسابقه مشغول هستند. توانایی آنها در دویدن 320 کیلومتر مسافت، آن هم فقط در دو روز و با پوشیدن صندل‌های سنتی‌شان، تعجب همه را برانگیخته است. واژه «راراموری» به معنای کسانی است که سریع می‌دوند و خطاب به مردها به کار می‌رود. هیچ کس واقعا نمی داند آنها چگونه به چنین قدرتی فراتر از انسان در دویدن دست پیدا کرده‌اند. برخی معتقدند از آنجا که این بومیان دور از یکدیگر زندگی می‌کردند و برای ارتباط برقرار کردن مجبور به دویدن بودند، به مرور به چنین توانایی حیرت‌انگیزی در دویدن دست پیدا کردند. رژیم غذایی این مردم عمدتا از لوبیا، ذرت و سبزیجات تشکیل شده و نوعی معجون از آب، لیموترش، شکر و دانه‌های چیا که از خانواده نعناعیان است مصرف می‌کنند. این معجون سرشار از امگا3، فیبر، پروتئین و آنتی‌اکسیدان است. احتمال دارد این نوع تغذیه نقشی در توانمند کردن آنها داشته باشد. در بررسی‌ها مشخص شده است اهالی تاراهومارا کلسترول پایینی دارند و بیماری‌های قلبی و دیابت در آنها بسیار کم دیده می‌شود، اما از وقتی مسیرهای صخره‌ای محل زندگی‌شان جای خود را به جاده‌ها داده‌اند، غذاهای حاضری راه خود را به این منطقه پیدا کرده و تعداد افرادی که به چاقی و فشار خون مبتلا هستند زیاد شده است.

توانایی دید واضح زیر آب

چشم‌های ما انسان‌ها به گونه‌ای ساخته شده که مناسب دید در خشکی است و وقتی زیر آب می‌رویم همه جا را تیره و تار می‌بینیم، اما کودکان قبیله موکن، ساکن جزایر دریای آندامان و سواحل میانمار و تایلند که قبل از این که بتوانند راه بروند شنا می‌کنند، می‌توانند درون آب همه جا را بخوبی ببینند و بدون هیچ مشکلی از بستر دریا، صدف، خیارهای دریایی و حلزون جمع کنند. محققان دانشگاه لوند در سوئد می‌گویند کودکان موکن درون آب دو برابر بیشتر از دیگر کودکان وضوح دید دارند، حتی اگر وضوح دید این دو گروه از کودکان در خشکی یکسان باشد. این کودکان با تنگ کردن مردمک‌ها و تغییر شکل عدسی چشم‌شان درون آب روی دیدشان متمرکز می‌شوند. محققان دریافتند اگر کودکان دیگر هم در خردسالی به همین اندازه آموزش ببینند، می‌توانند مانند کودکان موکن عمل کنند. البته محققان نمی‌دانند دید بهتر کودکان موکن به سبب آموزش در خردسالی است یا تکامل در این میان نقشی دارد. ولی اگر همه ما تلاش کنیم، می‌توانیم زیر امواج دریا، کمی بهتر ببینیم.

تحمل درد

فقط یک بار نیش یک حشره می‌تواند حداقل ده دقیقه موجب درد و ناراحتی شود و به همین علت پسران نوجوان قبیله ساتره‌ماو در آمازون برزیل تا 20 بار خود را در معرض نیش حشرات قرار می‌دهند که ثابت کنند مرد شده‌اند! در این مراسم، صدها مورچه گلوله بیهوش ـ یعنی وقتی نیش‌هایشان به سمت داخل نشانه رفته است ـ را درون دستکش‌هایی ساخته شده از برگ‌های خرما قرار می‌دهند. وقتی مورچه‌ها از خواب بیدار شدند، پسرها دستشان را درون دستکش کرده و در معرض نیش صدها مورچه قرار می‌دهند.

سم این مورچه‌ها، پونراتوکسین است که به محض ورود به بدن ارتباط بین سلول‌های عصبی را مسدود کرده و به فلج موقت منجر می‌شود و درد بسیار شدیدی سراسر بدن را می‌گیرد که 24 ساعت دوام دارد. در واقع دادن نام گلوله به این مورچه‌ها به این علت است که نیش این مورچه‌ها، دردی همچون درد وارد شدن گلوله به بدن دارد. البته پس از بررسی‌ها مشخص شد از این سم می‌توان نوعی مسکن و همچنین حشره‌کش ساخت. در واقع توانایی حیرت‌انگیز این پسران بومی، دنیا را از یک ماده مفید شیمیایی آگاه کرد.

شیرجه آزاد

مردان عشایر باجائو که در سواحل شرقی اندونزی، فیلیپین و شرق مالزی زندگی می‌کنند، توانایی خاصی در شیرجه و غواصی در اعماق آب دارند. عجیب آن که این کار را بدون تجهیزات خاصی انجام می‌دهند. این عشایر مجبورند غذای خود را از بستر دریا تهیه کنند و به همین علت باید هر روز به دریا بروند و خوراک روزانه‌شان را تامین کنند. آنها نیزه به دست درون دریا از عمق 8 متری شروع کرده و گاه تا حدود 30 متری پایین می‌روند و در تمام مدتی که دنبال طعمه‌های خود هستند، فقط چند دفعه به مدت بسیار کوتاه نفسگیری می‌کنند. بدن آنها به علت نوع زندگی و دائم به دریا رفتنشان از نظر فیزیولوژی با وضعیتشان سازگاری پیدا کرده و مجهز به «واکنش غواصی» شده است. در این حالت، وقتی غواص زیر آب می‌رود، حرکت قلب او کند شده و جهت خون به سمت قلب، مغز و ماهیچه‌های در حال حرکت معطوف می‌شود و در مصرف اکسیژن صرفه‌جویی می‌کند. همچنین طحال منقبض می‌شود و اکسیژن اضافی را بیرون و آن را که حامل سلول‌های قرمزخون است، وارد جریان خون می‌کند. عشایر باجائو تنها افرادی نیستند که این توانایی را از خود نشان می‌دهند، بلکه گروه‌های دیگری مانند آما از ژاپن تا اعماق دریا شنا می‌کنند. در این زمینه مسابقاتی وجود دارد که رقابت‌کنندگان اعجوبه خود را به اعماق صد متری دریا می‌رسانند.

مترجم: نادیا زکالوند - جام‌جم