25 هزار بیمار در صف پیوند عضو

نکته تاسف‌آور این است که سالانه 26 هزار مرگ و میر در تصادفات جاده‌ای اتفاق می‌افتد که پنج تا هشت هزار مورد از این مرگ‌ها به مرگ مغزی منتهی می‌شود. هر بیمار مرگ مغزی هم قادر است هشت بیمار را از مرگ قطعی نجات بدهد، اما بسیاری از مرگ مغزی‌ها در ایران به اهدای عضو ختم نمی‌شود، زیرا هنوز فرهنگ اهدای عضو در جامعه نهادینه نشده است.

به گفته مسئولان وزارت بهداشت، اگر عضو پیوندی فقط از 20 درصد مرگ مغزی‌ها در کشور فراهم شود، می‌توان مشکل همه بیماران منتظر در صف پیوند عضو را برطرف کرد؛ اما فقط 655 مورد از این مرگ مغزی‌ها به اهدای عضو ختم می‌شود.

در واقع کمتر از 10 درصد خانواده بیماران مرگ مغزی، راضی به اهدای عضو می‌شوند، آن هم در حالی که احتمال مرگ و میر بیمارانی که به پیوند عضو نیاز دارند، سه برابر بیشتر از دیگر افراد تخمین ‌زده می‌شود.

گفته می‌شود از هزاران هزار بیمار منتظر دریافت عضو پیوندی، هر ساله فقط 3000 نفر از این بیماران امکان دریافت کلیه پیوندی دارند. در شرایطی که ماجرای اهدای عضو در بسیاری از کشورهای توسعه یافته، مساله حل شده‌ای است و آنها به این کار نیکوکارانه خو گرفته‌اند، اما هنوز ما نتوانسته‌ایم خانواده‌ها را اقناع کنیم که بیماران مرگ مغزی آنها می‌تواند جان بیماران دیالیزی را نجات دهد چون آنها باور ندارند احتمال زنده شدن بیمار مرگ مغزی صفر است.