رحلت آیت الله العظمی عبدالکریم حائری یزدی
مرجع عالیقدر تقلید و موسس حوزه علمیه قم آیت الله العظمی حائری یزدی روز 10 بهمن 1315 مطابق 17 ذیقعده 1355 در 83 سالگی دار فانی را وداع گفت و در جوار مرقد حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد.
او سال 1276 قمری در میبد یزد به دنیا آمد و مقدمات علوم را نزد علمای آن شهر فرا گرفت . سپس راهی عتبات عالیات شد و از محضر اساتیدی چون سیدمحمد فشارکی اصفهانی ، میرزای شیرازی ، شیخ فضل الله نوری و میرزا ابراهیم محلاتی بهره برد. پس از مدتی به کربلا سفر کرد و در آنجا حوزه تدریس برقرار کرد و به پرورش و تربیت طلاب پرداخت . در سال 1332 قمری به اراک مهاجرت کرد و پس از تاسیس حوزه علمیه در آن سامان به مدت 8 سال به پرورش مشتاقان علوم دینی ، همت گماشت . گویند در این ایام ، امام خمینی جوانی 20ساله بود که با شنیدن آوازه حوزه علمیه شهر اراک ، از عزیمت به حوزه اصفهان منصرف شد و به سوی اراک شتافت . ایشان در جریان سفری که به قم داشت ، با اصرار علمای آن شهر و با انجام استخاره ، در آن شهر رحل اقامت افکند و تصمیم گرفت حوزه علمیه را در آن شهر بنا کند و به همین منظور شاگردان خود را از اراک به این شهر مقدس فراخواند. خدمات اجتماعی : در آن روزگار ، فقر در قم بیداد می کرد و عده متکدیان روزافزون بود. آیت الله حائری برای آن که این پدیده زشت ، چهره آن شهر مقدس را لکه دار نکند ، محلی را به خانه فقرا اختصاص داد و مستمندان شهر را در آن مکان گرد آورد تا بدین ترتیب صدقات و کمکهای مالی مردم به آنان که واقعا نیازمند بودند ، برسد. از خدمات دیگر ایشان انتقال قبرستان قم به خارج از شهر بود ، چراکه آن مکان در جوار حرم حضرت معصومه (س) قرار داشت و چهره ناخوشایندی به بافت شهر داده بود. ویژگی های اخلاقی : از خصوصیات بارز آیت الله حائری می توان به ساده زیستی و زهد ، صبر و بردباری ، ایثار و گذشت و توجه به حقوق همسر اشاره کرد که شرح آن در این مقال نمی گنجد. این عالم بزرگ ، شاگردان برجسته ای همچون آیات عظام گلپایگانی ، مرعشی نجفی ، اراکی و امام خمینی را در مکتب خود پرورش داد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
