احیای یک طرح فراموش‌شده چرا دوباره؟

به نظر می‌رسد مهم‌ترین علت اجرایی شدن این طرح جلوگیری از قاچاق گوشی‌ها به کشور است. قاچاق گوشی علاوه بر ضرری که برای کشور دارد، برای وارد‌کنندگان رسمی نیز خوشایند نیست. تا جایی که چندی پیش مدیرعامل گلدیران که از واردکنندگان محصولات ال‌جی به ایران است از مساله قاچاق و ضرری که شرکت آنها متحمل می‌شود، شکایت کرد. به گفته مسئولان 80 درصد از گوشی‌های 700‌هزار تومانی به بالا قاچاق است. از آنجا که با احتساب تعرفه واردات، مالیات بر ارزش افزوده و هزینه گمرکی در مجموع حدود 20 درصد به قیمت گوشی‌های 700‌هزار تومانی که از طریق مبادی رسمی وارد کشور می‌شوند افزوده می‌شود، قاچاق این محصول پر‌سود است. با توجه به این مساله بهتر است قبل از هر کار موانع واردات قانونی که به قاچاق منجر می‌شود، برداشته شود. تسهیل ترخیص کالا از گمرگ و صفر شدن تعرفه واردات از مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

کارکرد دیگر این طرح پیدا کردن گوشی‌های مسروقه و مفقوده است که می‌توان از طریق شناسه IMEI آنها را پیدا کرد. اما در صورت جعل سریال گوشی نمی‌توان به این روش دلخوش کرد، زیرا در این صورت ممکن است از شماره سریال گوشی سرقتی بیش از یک گوشی در شبکه فعال باشد. از طرف دیگر سارقان حرفه‌ای می‌توانند به صورت نرم‌افزاری شماره سریال گوشی را تغییر دهند که یافتن آن را ناممکن می‌کند.

این طرح پیش از این نیز برای مدتی اجرا شد، ولی به دلیل مشکلات به فراموشی سپرده شد. هنوز مشخص نیست برای ایراداتی مانند جعل سریال گوشی، رانت برای ثبت سریال‌های غیرمجاز، گران شدن گوشی‌های رسمی و سرگردانی صاحبان گوشی‌های مسافری و مهمانان خارجی که در طرح قبلی وجود داشت، چه تدبیری اندیشیده شده است. البته وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات گفته ایرادات سابق را رفع می‌کنیم، ولی بیرون کشیدن یک طرح خاک خورده قدیمی بدون درس گرفتن از تجربیات ناموفق گذشته نمی‌تواند قدم رو به جلویی باشد. در این راه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تنها نیست و به همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی، وزارت صنعت، معدن و تجارت، ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز و سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی نیاز دارد.

مائده گیوه‌چین - دبیرکلیک