بچه های بی خانمان ساکن شهرهای کشورهای در حال توسعه سالم تر از آن هستند که تاکنون تصور می شد رشد سریع شمار بچه های خیابانی در کشورهای در حال توسعه اسباب نگرانی حکومت ها و سازمان های بین المللی شده است
کد خبر: ۸۳۵۳
اما تحقیقات نشان داده است که هر چند زندگی این بچه ها پر از خطر است اما آنها از لحاظ جسمانی خود را با این شرایط تطبیق می دهند گروهی از دانشگاه بوفالو در امریکا درباره سلامت و بهداشت بچه های خیابانی در گواتمالا تحقیق کرده است اعضای این گروه دریافتند که بچه های خیابانی که در شهرها زندگی می کنند نسبت به بچه هایی که در خانه های روستایی زندگی می کنند از سلامت و احتمال بیشتری برای بقا برخوردارند تیموتی سولیوان از جمله محققان پی برده است که شاخص حجم جسمی بچه های خیابانی مناطق شهری در گواتمالا تقریبا به اندازه بچه های امریکایی است این شاخص )بی ام آی ( با تقسیم وزن بدن بر قد انسان به دست می آید و اگر در محدوده 20 تا25 باشد سالم تلقی می شود ثابت شده است که این شیوه راهی موثر برای پیش بینی بیماری افراد و ابتلای آنها به کمبود انرژی است پژوهشگران 56 کودک خیابانی 5 تا15 ساله را در یکی از شهرهای مرتفع گواتمالا مورد بررسی قرار دادند معلوم شد که این کودکان ، کوتاهتر و کم وزن تر از بچه های امریکایی هستند، اما شاخص "بی ام آی" آنها با کودکان امریکایی یکسان بود. پروفسور ای جی استیگمن کارشناس مردم شناسی در دانشگاه بوفالو گفت : به نظر می رسد زندگی به عنوان کودک فراری و امرار معاش در خیابان ، بهتر از آن چیزی باشد که ما تصور می کنیم وی افزود: بهداشت این کودکان با توجه به شاخص بی ام آی نشان می دهد که زندگی آنها بااین که با خطرات زیادی از جمله قتل و بهره برداری جنسی بویژه برای دختران همراه است بسیار بهتر از حد توقع است این کودکان انعطاف پذیر و متکی به نفس هستند و از لحاظ جسمانی به شرایط سخت بی خانمانی عادت می کنند به گفته وی به نظر می رسد وضع این کودکان نسبت به کودکان روستایی که در خانواده های فقیر کشاورز زندگی می کنند بهتر باشد.