اکسیر شفابخش برای استقلال و پیروزی
در آستانه دربی بزرگ و دیدار سنتی پرسپولیس و استقلال، 2 رقیب دیرینه قرار داریم ، اما بحث کمبود امکانات و تنگناهای مالی هنوز نقل محافل است و سرخابی ها همچنان از مسوولان التماس دعا دارند.
شیوه اداره کردن و ساختار تشکیلاتی این دو تیم سالهاست که نقل محافل است ، اما هنوز مسوولان سازمان ورزش و دولتمردان به یک اجماع اصولی نرسیده اند تا در این زمینه آستین همت بالا بزنند.
همیشه رسم بر این بوده که در آستانه نبرد قرمز و آبی، بحث برد و باخت ، حاشیه های 2تیم ، نظرات مربیان و بازیکنان سرخابی و... مطرح و حساسیت دربی بزرگ دو چندان می شود و خلاصه این که التهاب خاصی در اردوی سرخابی ها سایه می اندازد.
اما در برهه فعلی ، رسالت رسانه ها سنگین تر از گذشته است و به جای پرداختن به مسائل حاشیه ای و اتکائ به گزارش های تکراری ، بهتر است مسوولان را بر رفع نقاط تاریک و تنگناهای مالی فراخوانند.
به زعم بسیاری ، در زمان کنونی پرداختن به مشکلات و رها شدن 2تیم ریشه دار از بن بست و بلاتکلیفی موجود از هر چیزی واجب تر است. برد شیرین است و باخت تلخ و این یک واقعیت و از اجزای لاینفک در فوتبال به شمار می روند، اما وقتی قرمز و آبی با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارند، پرداختن افراط گونه به مسائل حاشیه ای پیش از دربی بزرگ چه سودی در بر خواهد داشت؛
هیچ شکی نیست که تنور فوتبال ما با استقلال و پیروزی داغ می شود و حرارت آن بالا می رود و طبعا با تضعیف این دو تیم پرطرفدار، مسابقه های لیگ هویت واقعی خود را از کف می دهد و از تکاپو، هیجان و شور و شوق می افتد.
این نقطه تاریک منحصر به رقابت های داخلی نیست، بلکه اثرات پسرفت قرمز و آبی به اردوهای تیم ملی نیز سرایت خواهد کرد و از این منظر نیز فوتبال ما در عرصه ملی با مشکلات بیشمار مواجه خواهد شد.
از همه بدتر این که تضعیف و بی مهری به 2باشگاه یاد شده ، موجب می شود سایه این ندانم کاری به مسائل اجتماعی نیز افکنده شود که تداوم آن اثرات ناخوشایندی در جامعه جوان ما به وجود خواهد آورد.
این در حالی است که کبک تیمهای صنعتی خروس می خوانند و این دسته از باشگاه های پولدار بدون کوچکترین واهمه ای به جذب بازیکنان نخبه مبادرت می کنند و خلاصه این که دنیا به کام آنان است. سپاهان ، ذوب آهن ، فولاد و... از جمله این باشگاه ها هستند که از طریق کارخانه ها و سازمان های متمول شارژ می شوند و قطعا هیچ دلشوره ای برای رسیدن به توفیق های شامخ ندارند؛ اما استقلال و پیروزی با وجود این ، همه هواداران پروپاقرص و بیشمار برای ادامه بقائ دایم به این در و آن در می زنند و همچنان در لاک بلاتکلیفی قرار دارند.
متاسفانه مسوولان بویژه سردمداران ورزش کشور هنوز در خصوص واگذاری این دو باشگاه به بخش خصوصی یا سازمان ها و نهادهای پولدار به یک اجماع منطقی نرسیده اند و تنها به بودجه های موقت بسنده می کنند، در حالی که باید با مطالعه و کنکاش عمیق ، مسائل کلان اقتصادی برای دو تیم یاد شده مد نظر قرار گیرد و آنان از بلاتکلیفی و بی هویتی رها شوند.
بودجه های موقتی و برنامه ریزی های موسمی ، چاره کار نیست و 2تیم را دچار بحران می کند که نمونه بارز آن در زمان فعلی بخوبی هویداست ، به طوری که استقلال و پیروزی برای ارتزاق و بقا می بایست دایم دست به دامان دیگران شوند.
بهترین گزینه
پس از روی کار آمدن مهندس علی آبادی ، توقع جامعه ورزش بویژه فوتبال از وی مضاعف شد و با باز شدن زخمهای قرمز و آبی ، موارد یاد شده به اوج خود رسید و حتی کار به جایی رسید که فراکسیون ورزش مجلس برای نجات این 2باشگاه ریشه دار، دست به کار شد تا شاید چاره ای بیابد.
عنایت ویژه امیررضا خادم ، رئیس این فراکسیون و دیگر نمایندگان برای رفع موانع ، قابل تقدیر است ، اما همان طور که تاکید شد، دو راه بیشتر پیش رو نیست یا این که استقلال و پیروزی به بخش خصوصی واگذار یا این که از سوی سازمان های متمول شارژ مالی شوند و همانند تیمهای صنعتی، بودجه ایده آل داشته باشند.
حضور مدیران ، اعضای هیات مدیره و مربیان استقلال و پیروزی در مجلس برای ارائه راهکارهای مناسب به منظور رهایی آنان از بن بست فعلی و از همه مهمتر پیگیری های جدی امیررضا خادم ، بارقه های امید را در دل شیفتگان بی شمار این دو باشگاه مردمی نشاند.
به نظر می رسد فراکسیون ورزش ، همگام با سازمان ورزش در نظر دارد مسائل و مقوله های مهم در زمان کنونی و آینده 2باشگاه را با جدیت پیگیری کند و در 3فاز کوتاه، میان و دراز مدت به اجرا درآورد که اگر اینچنین شود به یقین قرمز و آبی دیگر دلشوره ای نخواهند داشت و می توانند به آینده روشن خود اطمینان داشته باشند.
در بحث اورژانسی و کوتاه مدت رایزنی با مسوولان برای رفع مشکلات مالی و در میان مدت اختصاص بودجه سال 85برای استقلال و پیروزی مد نظر است که عملی شدن این دو مساله به تلاش مستمر نیاز دارد.
اما در دراز مدت که اهمیت فوق العاده ای دارد مقرر شده قوانین مشخص و مدونی تدوین شود که با تغییر مدیران، این قوانین پابرجا باشد ضمن این که 2باشگاه یا تحت پوشش سازمانهای دولتی قرار گیرند یا این که به بخش خصوصی واگذار شوند.
به زعم ما (جام جم) بهترین روش این است که یک کمیته مشترک متشکل از نخبگان و فرهیختگان از سوی 2باشگاه تعیین شود تا آنان با مطالعه عمیق و با ارائه راهکارهای اصولی به سازمان تربیت بدنی و مجلس شورای اسلامی و ارتباط دایم با مسوولان ذی ربط، در این راه قدمهای اساسی و اثربخش بردارند.
سازمان تربیت بدنی که متولی 2باشگاه است باید در این زمینه پیشقراول شود و مهمتر این که اعضای این کمیته می بایست نفراتی باشند که در استقلال و پیروزی در نقش مدیر، مربی و بازیکن عضویت داشته و خاک این دو تیم را خورده باشند، زیرا آنان بهتر از هر کس به سایه روشنهای آن وقوف کامل دارند و می توانند در این زمینه راهکارهای اصولی تر ارائه کنند.
در این خصوص می توان نخبگانی چون حسین کلانی ، جعفر کاشانی ، حسن روشن ، جواد قراب، ابراهیم آشتیانی، جوادالله وردی ، عباس کردنوری، جهانگیر کوثری، امیر عابدینی ، علی فتح الله زاده، دکتر محمدحسین قریب، علی اکبر غمخوار را فراخواند و از نظرات سودمند آنان بهره جست.
هم پول، هم امکانات
در صورت عملی شدن این پیشنهاد میتوان به آینده این دو باشگاه امیدوار بود، اما از یاد نبریم زمانی می توانیم افق روشنی برای فردا ببینیم که مسوولان برای تحقق وعده ها، یک دم پا پس نکشند و تمامی موارد را از قوه به فعل درآورند.
آیتم بعدی که حائز اهمیت است به استرداد اماکن و فضاهای ورزشی دو تیم که به عللی از دست آنان خارج و به ادارات دولتی واگذار شده برمی گردد.
البته در جلسات گذشته در مجلس شورای اسلامی به این مساله نیز اشاره شد، اما چون در فاز فعلی بحث مسائل مالی ارجح تر از دیگر موارد است ، این بحث به طور جدی دنبال نشد و به نظر می رسد به نشستهای بعدی موکول شده باشد.
رفع تنگناهای مالی در زمان کنونی بسیار حیاتی مینماید و می تواند اکسیر شفابخشی باشد و 2تیم را از بن بست و برزخ خارج کند، اما یادمان باشد بحث امکانات نیز کنار بودجه الزامی است.
این درست که هم اکنون مشکل مالی همانند اختاپوس بر سر این دو تیم ریشه دار سایه انداخته ، اما چه خوب است که پس از رفع این نقطه تاریک ، بحث استرداد اماکن ورزشی به استقلال و پیروزی به طور جدی تر مطرح و دنبال شود.
سازمان تربیت بدنی و مجلس شورای اسلامی که به نظر می رسد به شکل جدی ، پیگیر رتق و فتق امور قرمز و آبی هستند می بایست به اعضای کمیته مشترک آزادی عمل بیشتری بدهند و راهکارهای آنان را محقق کنند.
اختصاص بودجه موقت و توجه زودگذر نمی تواند مسکن باشد و شاید در کوتاه مدت اثربخش واقع شود، اما فردا نیز آش همان آش خواهد بود و کاسه همان کاسه.
با توجه به حجم گسترده کار در سازمان ورزش و مجلس و مشغله فراوان مسوولان این دو نهاد، بهتر است کمیته مشترک با اختیار تام و با قدرت تمام ، راههای مناسب برای رفع تنگناهای موجود و ارائه برنامه های میان و درازمدت را در دستور کار قرار دهد تا برای یک بار هم که شده ، آب خوش از گلوی این دو باشگاه بزرگ پایین برود.
مخلص کلام این که ، امید است استقلال و پیروزی از بلاتکلیفی و بی هویتی خلاص شوند و مسوولان و دولتمردان با اتخاذ روشهای منطقی ، دست این دو باشگاه ریشه دار و این دو سرمایه ملی را بگیرند.
از اینها گذشته ، امیدواریم دربی هفته دهم ، یک بازی تماشایی از آب درآید و فوتبالدوستان از ستیز سرخابی ها لذت ببرند و آرزو می کنیم روزی برسد که این دو تیم پرطرفدار با شرایطی استاندارد و حرفه ای در لیگ برتر حضوری باصلابت داشته باشند.
رضا میرزاییان 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
