جایزه صلح نوبل و آزمون البرادعی

ظاهرا نقش جمهوری اسلامی در معرفی برنده جایزه صلح نوبل پررنگ تر از آن است که برخی تصور می کنند.

کد خبر: ۷۷۲۱۵

پیش از این ، به قصد جهت دادن به تحولات داخلی در ایران ، یک بانوی روشنفکر غیرانقلابی و کمتر ملتزم به شعائر اسلام ، جایزه صلح نوبل را دریافت کرد تا پیامی ویژه دربرداشته باشد با این مضمون که غربیها به اصلاحات با ماهیتی سکولار و غیردینی اعتقاد دارند و از نمایندگان فکری و سیاسی این مدل از اصلاحات در ایران حمایت می کنند.ینک نیز در آستانه جهانی شدن بحث انرژی هسته ای ایران ، جایزه صلح نوبل به آژانس انرژی هسته ای و دبیرکل آن هدیه می شود تا ارسال پیامی دیگر به ایران را القائ کند با این مضمون که اقدامات آژانس از نظر غربیها، مشروعیت مضاعف دارد و دولتهایی که نتوانند با آژانس همکاری کامل داشته باشند ، با کل غرب و حتی جامعه جهانی روبه رو خواهند شد. واقعیت این است که در بیشتر نهادهای بین المللی از جمله شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس ، تبعیض نهادینه شده ای وجود دارد که به غلبه تصمیمات دولتهای غربی می انجامد. به همین دلیل ، دولتهایی چون امریکا و انگلیس ، خواسته های سیاسی خود را در قالب تصمیمات جمعی این گونه نهادها مطرح می کنند. دقیقا به دلیل همین تبعیض نهادینه شده در این نهادهاست که هیچ تصمیم جمعی به نفع فلسطینیان و علیه اسرائیل در شورای امنیت اتخاذ نشده و در شورای حکام هم کاری به کار اسرائیل و دهها بمب اتمی آن ندارند و باز هم شعار خاورمیانه بدون سلاح اتمی را سر می دهند! وجه سیاسی جایزه صلح نوبل در اهدای آن به آژانس و البرادعی ، دقیقا به همین دلیل پررنگ تر است زیرا در مقطع کنونی ، آژانس با عدول از چارچوب حقوقی خود ، قطعنامه ای با ماهیت سیاسی را علیه جمهوری اسلامی به تصویب رسانده است و با روند رخدادهای موجود ، در آینده نیز به صدور قطعنامه های دیگر ازجمله در مسیر ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت ، مبادرت خواهد کرد. البرادعی نیز در گذشته با مخالفت امریکا ، در آستانه تغییر قرار گرفته بود و تنها به شرط همراهی با سیاست های امریکا علیه ایران ابقائ شده است . هم آژانس و هم دبیرکل آن ، به مشروعیت مضاعف نیازمند بودند تا پرده بر اقدامات سیاسی آنها کشیده شود. اهدای جایزه صلح نوبل به آژانس انرژی اتمی و البرادعی ، تزریق این مشروعیت مضاعف و پرده پوشی رفتارهای جهت دار آنها در وضعیت کنونی و آینده است .با این وجودسیاست گزینه های دیگری نیز دارد: البرادعی اینک شاید بتواند با یک برخورد سرنوشت ساز و یک موضع اصولی ، خط بطلانی بر این فرضیه بکشد که به دلیل همراهی غیرمستقیم با امریکا نامزد جایزه صلح نوبل شده است . این احتمال در عملکرد آینده آژانس بین المللی انرژی اتمی با نگاه به حقانیت ایران و نیز برپا شدن نهضت خلع سلاح اتمی در جهان ، خود را بیش از پیش نشان خواهد داد.