آبشار یخی در ارتفاع 5100 متری

گروهی از سیاحان گفته اند کوه دماوند را از یزد تشخیص داده اند، ولی آنچه مسلم است در هوای صاف و بدون غبار می توان قله را از قم و کاشان و سواحل خزر مشاهده کرد.

کد خبر: ۷۵۰۲۷

مسیرها و راههای متعددی از 4جهت اصلی برای دسترسی به دماوند وجود دارد.ما قصد داریم از طریق یال جنوبی که یک راه ساده و غیرحرفه ای است آن را فتح کنیم.
از تهران حرکت کرده و پس از عبور از شهرهای بومهن و رودهن به روستای رینه می رسیم.
از میانه راه می توان شکوه و عظمت قله را درک کرد.مشاهده قله از این فاصله احساس دلهره و ترسی توام با ناامیدی از فتح قله را بر چهره ها نمایان می کند.
شیب بسیار تندی مخروط قله را تشکیل می دهد که کلاهکی از ابر به زیبایی آن را احاطه کرده است.این کلاهک به شکل چتری گشوده تقریبا در تمام طول سال قله را پوشانده به طوری که کمتر می توان نوک قله را بدون ابر چتر مانند آن مشاهده کرد.
از رینه با خودرو در مسیری خاکی و نامناسب پس از طی 40دقیقه به محلی به نام گوسفند سرای احسانی می رسیم.
تپه ها و کوههای کم ارتفاع اطراف در این مکان مانع آن هستند که بتوان قله را به خوبی مشاهده کرد؛ بنابراین مقداری بر جرات اعضای گروه افزوده شده و با امید به فتح قله ، کوله ها را برداشته و به سمت پناهگاه کوه پیمایی می کنیم.
مسیر پرپیچ و خم و پاکوب شده با شیب مناسب و نسیم ملایم ، خبر از روزی خوش و مفرح می دهد.پس از طی 4ساعت به پناهگاه موسوم به بارگاه در ارتفاع 4100متری می رسیم.
پناهگاه در دامنه جنوبی قله واقع شده که گنجایش 30نفر را دارد، ولی چادرهایی از طرف سازمان تربیت بدنی در اطراف برپا شده که با پرداخت مبلغی می توان در آنها اطراق کرد.
آب آشامیدنی و سرویس دستشویی در قسمت جنوبی پناهگاه در دسترس است.گروههای زیادی بالغ بر 100نفر اطراف دیده می شوند که از داخل و خارج کشور جمع شده اند و تا دیروقت مشغول جمع آوری و تجهیز وسایل و امکانات مورد نیاز برای فتح قله هستند.
کم کم شب فرا می رسد و آفتاب سوزان جای خود را به سرمای استخوان سوز می دهد.در شهریور ماه و نیمه های شب درجه برودت هوا به منفی 12درجه می رسد؛ بنابراین آنها که در چادرها هستند همه لباسهای خود را تن کرده و درون کیسه خواب ها می خزند و آخرین روزنه های کیسه را هم روی نفوذ هوای سرد می بندند.
ساعت 2صبح اعلام بیدار باش می شود.در حالی که مهتاب کمابیش منطقه را روشن می کند از شیب تندی بالا می رویم.
هوا بس ناجوانمردانه سرد است و بدون لباس و تجهیزات خوب نمی توان ادامه مسیر داد.
افراد را می توان مشاهده کرد که در حال عقب نشینی هستند و کوهنوردانی هم دیده می شوند که وضع گوارشی آنها متلاطم شده و با رنگ و روی پریده در حال تهوع هستند.
بدیهی است این افراد باید هر چه سریع تر از ارتفاع کاسته و به پناهگاه برگردند. نور مهتاب تنها اجازه رویت زیر پا را می دهد و نمی توان از وصف و حال طبیعت منطقه چیزی بیان کرد.
برای دیدن زیبایی های منطقه باید تا بالا آمدن خورشید صبر کرد.کم کم روشنایی فجر پدیدار می شود و می توان اطراف را دید.گفته شده دماوند یکی از زیباترین کوههای جهان و شناخته شده ترین کوه ایران است که شکل مخروطی آن بسیار شبیه آتشفشان فوجی یاما در ژاپن است.
هرچه بالاتر می رویم شیب تندتر می شود و غول خستگی و درماندگی از فتح قله بر ساقها و چهره ها بیشتر غالب می شود.
پس از طی 5ساعت نیاز به استراحت و تجدید قوا بیشتر می شود و فواصل زمانی نیاز به استراحت کوتاه تر می شود.
در ارتفاع 5100متری به آبشار یخی می رسیم که در سرتاسر سال قندیل های یخی از آن آویزان هستند و در اوج گرما به تدریج در حال ذوب شدن هستند.
مشکل ترین قسمت صعود در 300متری پایانی است با شیب 70درجه به سمت قله که انرژی بسیار زیادی را از کوهنوردان می گیرد.
این منطقه معروف به دود کوه است که بخارات گوگرد از هر طرف در حال انتشار هستند. یکی از عللی که باعث می شود کوهنوردان نیمه شب رو به سوی فتح قله نهند، وجود همین بخارات ناشی از سنگهای گوگرد است که تا پیش از ذوب شدن برفها و شدت گرفتن بخارات باید از آنها عبور کرد. در هر گوشه و کنار بخارات گوگرد را می توان مشاهده کرد که تنفس را مشکل می کند.
رنگ زرد بسیار تندی منطقه را فرا گرفته که تمامی از گوگرد ناب است.
در این ارتفاع هیچ موجود جانداری اعم از گیاه یا جانور قادر به زیست نیست.پس از طی 8ساعت در حالی که خستگی ، طوفان و سرما امان همه را بریده موفق به فتح قله می شویم.اینجا بلندترین نقطه ایران معروف به بام ایران است.
قله دماوند حماسه ها در خود دارد؛ جایی است که آرش کمانگیر بر آن فرود آمده تیر در کمان نهاده و آن را با تمام قدرت و هستی خود کشید و رها کرد.
گویند تیر یک روز و نیم پیمود تا در کرانه رود جیحون فرود آمد و آن نقطه مرز ایران و توران گردید و از آن زمان به کشمکش و زد وخورد دیرینه بین ایران و توران خاتمه داده شد.
در شاهنامه آمده که قله دماوند آشیانه سیمرغ بوده و عقاب طلایی تنها گونه ای از عقاب در جهان که فقط در ایران زیست می کند در دامنه های دماوند آشیانه دارد تا وارث نیاکانش سیمرغ باشد.