جشنواره‌ای برای مهربانی و همزیستی

قدمت این جشنواره به سده سیزدهم میلادی بازمی‌گردد، وقتی یکی از اقوام مهاجر توسط قوم دیگری میزبانی و به آنان جا و مکان داده شد تا در کنار هم به خوبی زندگی کنند (در زمانه‌ای که افراد بشدت نسبت به قلمرو خود حساس بودند) و از آن طرف قوم مهاجر بعدها در یک قحطی به قوم میزبان کمک کرد. در آن زمان مراسم شکرگزاری هر دو قبیله از یکدیگر عملا به ریشه‌های این جشنواره تبدیل شد. نمی‌توان تاثیر اسپانیایی‌ها را که مدتی در فیلیپین حضور داشتند هم در آداب و رسوم این مراسم نادیده گرفت. آداب و رسوم جاری و ساری در این مراسم رنگ کردن بدن، استفاده از شبه‌عروسک‌ها برای تزئین خود و البته رقص محلی است که به آن سد سد می‌گویند. برای دیدن این جشنواره باید ابتدا به مانیل پایتخت فیلیپین بروید و از آنجا خود را به شهر کالیبوی برسانید.