اقتصاد هیدروژنی و انرژی هسته ای

جامجم آنلاین: استفاده از هیدروژن به عنوان سوختی برای حمل و نقل به میزان زیادی انتشار گازهای گلخانهای را کاهش میدهد. بیش از یک سوم انتشار CO2 در کشورهای جهان توسط بخش حمل و نقل تولید میشود.

کد خبر: ۷۲۶۹۳

زمانی که هیدروژن میسوزد، تنها آب و اکسیژن به عنوان محصولات جانبی تولید میشوند.
مدلهای موجود موتورهای هیدروژنی در مقایسه با انواع دیزلی و گازوئیلی ارجحیت دارند گرچه آنها هم مقرون به صرفهاند. انتظار میرود اینگونه وسایل نقلیه با موتورهای هیدروژنی تا حدود یک دهه دیگر پیشرفتهتر شوند و بر مزایای محیطی زیاد تبدیل هیدروژن به برق و فواید یک موتور الکتریکی بیفزایند. وسایل نقلیه هیدروژنی با کاهش واردات نفت از مناطق بیثبات، امنیت انرژی داخلی را افزایش میدهد.
دو تکنولوژی از فنآوریهای تولید هیدروژن، به هنگام استفاده در زمینه انرژی هستهای، هیچگونه گاز گلخانهای تولید نمیکنند. در حال حاضر تقریبا 95 درصد کل تولید هیدروژن از طریق تغییر شکل بخار گاز طبیعی که یک فرآیند غیرهستهای است، صورت میگیرد. گرمای پیش برنده واکنش از سوختن بخشی از خودگاز طبیعی ناشی میشود که CO2 تولید مینماید. این هیدروژن برای ساخت کودهای آمونیاکی و افزایش محصول فرآوردههای نفتی پالایش شده همچون گازوئیل از نفت خام باکیفیت پایین به کار میرود. روش دوم از طریق الکترولیز آب است. روش سوم شکستن مستقیم ملکول آب به هیدروژن و اکسیژن به کمک فرآیند ترموشیمیایی در حرارت بالاست. درجه حرارتی بین 700 تا 900 درجه سانتیگراد مورد نیاز است و واکنشگرهای شیمیایی فراهم کننده واکنش شیمیایی در چرخه میمانند و حذف نمیشوند.
برای تولید انبوه و اقتصادی هیدروژن، این فرآیند نیازمند یک سیستم انتقال همچون شبکه خط لوله برای حمل هیدروژن از کارخانه تولید تا مصرفکنندگان نهایی میباشد.
استفاده از انرژی هستهای برای تولید هیدروژن به عنوان یک سوخت بهترین روش از لحاظ زیست محیطی است. اگر هیدروژنی که جایگزین گازوئیل و سوخت دیزلی میشود توسط یک منبع انرژی تولید شود که CO2 متصاعد میکند انتشار CO2 کاهش نخواهد یافت. انرژی هستهای، اقتصادی، قابل اطمینان، قادر به تولید مقدار زیاد الکتریسته در محدودهای نسبتا کم است و مهمتر از همه، هیچ گاز گلخانهای یا آلودهکنندهای را تولید نمیکند زیرا هیچ چیزی را نمیسوزاند.