شاید برای شما هم اتفاق بیفتد

رفقای جدید: معمولا شروع اعتیاد با کم شدن دوستان قدیمی و روشدن دوستان جدید همراه است، دوستانی که اگر درباره‌شان اظهارنظر منفی کنید احتمالا با واکنش مناسبی از سوی فرزندتان مواجه نخواهید شد. در این موقعیت به همان اندازه که دوستان عزیز می‌شوند، خانواده دور و دورتر می‌شود.

تغییر ساعت خواب و خوراک: واقع‌بین باشید و به بیداری شبانه فرزندانتان و تغییر غیرمعمول اشتهایش شک کنید. گمان نکنید فرزند شما یک استثناست و بیداری شبانه و بی‌اشتهایی یا پراشتهایی‌اش مربوط به خاص بودنش است.

انزوا و تنهایی: شاید منزوی شدن او برایتان معنای عاشق شدن داشته باشد، اما اگر نشانه‌ها را کنار هم بگذارید ممکن است به چیزی از جنس اعتیاد برسید و این تنهایی حاصل غرق شدن در هپروت یا چرت زدن‌های گاه و بیگاه باشد نه درونگرایی و سکوت. این تنهایی گاهی در اتاقش اتفاق می‌افتد، گاهی هم مدت زمان دستشویی رفتنش زیادی طولانی می‌شود.

رفتارهای دوقطبی: اگر فرزند دلبندتان ساعتی شاد و سرخوش است و ساعتی دیگر افسرده و بی‌حال؛ گاهی بی‌قرار و تحریک‌پذیر می‌شود و گاهی آرام و بی‌صدا، وقت آن است که خودتان برنامه‌ای برای با هم بودن بچینید و بهانه‌ای جور کنید تا یک روز کامل همراهی‌اش کنید. اگر او در مقابل این همراهی مقاومت می‌کند، کمی شک کنید.

پول‌سوزی: جوانی که در دام اعتیاد باشد به پول نیاز دارد، پول‌هایی که می‌سوزد و دود می‌شود. یکی از راه‌های به‌دست آوردن این پول هم گفتن دروغ‌های گاه و بی‌گاه است.

حرف‌های بی‌عمل: او یک دهم آنچه را که می‌گوید انجام نمی‌دهد. هر روز برایتان از نقشه‌های ریز و درشتی می‌گوید که در سر دارد. طوری حرف می‌زند که اصلا به ذهنتان نمی‌رسد این حرف‌ها بی‌پشتوانه باشد، اما دریغ از یک سر سوزن همت و کار فیزیکی انجام دادن.

یافتن وسایل مشکوک: برای کسی که معتاد باشد وسایلی مثل زرورق، پایپ (لوله آزمایش)، سرنگ و فندک ابزار کار است که معمولا پشت کمد، زیرتخت، زیرفرش و گوشه کیف پنهان شده است. صرفا به دنبال علامت‌هایی مثل بو نباشید زیرا بسیاری از مواد صنعتی اصلا بویی ندارد، حتی اگر در یک محیط کوچک مثل دستشویی دود شده باشد.

بسیاری از والدین با وجود دیدن این نشانه‌ها ناخودآگاه آنها را انکار می‌کنند، چرا که هیچ پدر و مادری نمی‌خواهد میوه دلش درگیر اعتیاد باشد، اما واقعیت این است که هر چه زودتر به این مسأله پی ببرید بهتر است، هر چند بسیاری از متخصصان بر این باورند که اعتیاد درمان ندارد و در بهترین شرایط فقط تحت کنترل درمی‌آید باز هم هر چه زمان آغاز این کنترل زودتر باشد، سرمایه و نیروی کمتری از جوانتان به هدر می‌رود.