نظام تامین اجتماعی و یک میلیون فقیر مطلق!

تامین اجتماعی هم اینک در بسیاری از کشورهای دنیا، نماد و شاخص صریح و بی واسطه توسعه یافتگی و دستیابی کشورها به درجات متوسط به بالای رفاه و امنیت بیمه ای و درمانی است.

کد خبر: ۷۰۰۴۴

تامین اجتماعی درواقع مقوله ای چندوجهی ، نه در نتایج و آثار که در ماهیت خود است و در ابعاد مختلف اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی و حتی سیاسی می توان آن را موشکافی کرد.
اهمیت و نقش تامین اجتماعی و ماهیت چندوجهی آن در حالی است که اکنون در کشورهای پیشرفته دنیا - که نظام تامین اجتماعی قوی و گسترده دارند - از آن به عنوان اهرم و عامل شناسایی شهروندان استفاده می شود و کد بیمه ای یا کد تامین اجتماعی مردم از اصلی ترین راههای شناسایی آنها در مناسبات و رویه های اداری است.
اما مفهوم تامین اجتماعی ایران و گستره آن باوجود سابقه نسبتا طولانی همچنان نامفهوم و محدود است ؛ گرچه آمار، ارقام و اطلاعات ارائه شده در محافل رسمی و از طریق منابع مسوول ، از گستردگی تامین اجتماعی و بیمه مردم تا حد بیش از 90درصد حکایت دارد؛ اما کیفیت و چگونگی خدمات ارائه شده و شیوه تعامل سازمان های تامین اجتماعی ، بهزیستی و وزارت رفاه و تامین اجتماعی با مردم در قبال وظایف ذاتی خود، چندان امیدبخش نیست.
درواقع نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی به عنوان یکی از اصلی ترین گامهای رسیدن به تامین اجتماعی به مفهوم واقعی چندی است که در کش و قوس کارهای کارشناسی و تعیین خطمشی ها باقی مانده و تنها با ایجاد وزارت رفاه و تامین اجتماعی یکی از محورهای آن محقق شده است.
گستردگی فعالیت سازمان تامین اجتماعی ، سازمان بهزیستی و نهادهای اجتماعی دیگر با رویکرد تامین اجتماعی و بهبود زندگی مردم بویژه نیازمندان به ارائه خدمات ، وجود آمار دقیق از تعداد واجدان شرایط خدمات تامین اجتماعی با اولویت نیاز فوری و اورژانسی و طبقه بندی چگونگی ارائه خدمات بیمه ای ، درمانی و رفاهی به مردم و قشرهای مختلف را با مشکل مواجه کرده است.
یکی دیگر از مشکلات مربوط در زمینه تامین اجتماعی بی تدبیری در ارائه خدمات مطلوب به نیازمندان است. با وجود نابسامانی در ارقام و آمار مربوط به افراد تحت پوشش تامین اجتماعی و بهزیستی و نبود آمار دقیق از افراد دارای چند نوع بیمه ، وزارت رفاه و تامین اجتماعی در بدو تاسیس به ارائه آمار فقیران مطلق جامعه پرداخت.
براساس اعلام وزیر رفاه و تامین اجتماعی یک میلیون فقیر مطلق که به نان شب خود محتاج هستند در جامعه وجود دارند.
وجود یک میلیون فقیر مطلق بنابر آمار اعلام شده یعنی نیاز به تدارک فوری و قوی برای تحت پوشش قراردادن این افراد و رهایی آنها از فقر حداکثری و رساندن به فقر حداقلی ، اما آیا نظام موجود تامین اجتماعی کشور در معنای کلی آن و نه فقط به معنای سازمان تامین اجتماعی و به عبارتی دولت با وجود ارائه این آمار تاکنون قدمی برای رفع فقر این فقیران مطلق برداشته است.
در سطح بالاتر از فقر مطلق و در دایره نیز تجربه و عملکرد نظام تامین اجتماعی و بیمه ای کشور از خود نمره مناسبی برجای نمی گذارد و آنچه در عمل مردم با آن مواجهند نابسامانی در ارائه خدمات بیمه ای ، کم اهمیت بودن و پایین بودن شان بیمه های پایه و همگانی و محدودیت در چگونگی سرویس دهی این بیمه ها، بیمه به عنوان قشرهایی از مردم از جمله کشاورزان ، کارگران ساختمانی ، رانندگان و حتی قشرهایی از طیف فرهیختگان جامعه است.
در مقابل گرانی داروهای موردنیاز مردم و نداشتن پوشش بیمه ای بسیاری از داروهای گران قیمت ، ضروری و حیاتی و ضعف در خدمات بیمه ای و درمانی مستقیم و غیرمستقیم و مشکلات بسیار بازنشستگان و مستمری بگیران همگی از نقاط ضعف عمده سازمان های بیمه ای ، بازنشستگی و رفاهی کشور و عملکرد نابسامان وزارت رفاه و دولت در تحت پوشش قراردادن مردم در این زمینه هاست.
باید دید در سالهای آینده ، با وجود آغاز طرحهایی مانند بیمه روستاییان و... می توان به تامین اجتماعی و بهزیستی مردم امیدوار بود یا این که نابسامانی سیستم اداری و بروکراسی نظام تامین اجتماعی تمام تلاش ها را عقیم خواهد گذاشت؛
تامین اجتماعی در معنای کلان آن یعنی رسیدن مردم به رفاه نسبی و برخورداری از آرامش و اطمینان از این که اگر مشکلات ناخواسته زندگی آنها را از کار و تلاش برای آینده محروم کرد، نظام تامین اجتماعی و بهزیستی توان ارائه خدمت بی منت متناسب با منزلت و شان یک شهروند را دارد یا این که در گیرودار مشکلات خود ساخته ، قشرهایی از این مردم که دارای مشکل می شوند، باید زندگی را نیز فراموش کنند.
تامین اجتماعی یعنی این که آیا یک میلیون فقیر ما سال آینده کمتر می شوند؛