آموزش، ضرورتی که جدی گرفته نمی‌شود

نخست این که باید آگاهی را در استفاده‌کنندگان و همچنین افرادی که می‌خواهند به عنوان پزشک از این روش در درمان بیماران استفاده کنند، افزایش دهیم. افزایش این آگاهی به صورت درست تضمین‌کننده این است که بیماران و پزشکان در مسیر درست حرکت می‌کنند. این افزایش آگاهی می‌تواند زمینه خوبی برای ایجاد نیاز فراهم کند. کم‌کم به نظر می‌رسد نیاز است رشته‌هایی مانند پزشکی ترمیمی یا تولید سلول‌های بنیادی یا سلول‌درمانی به رشته‌های دانشگاهی اضافه شود. باید به ارائه علم و تدریس به این گروه از دانشجویان در این زمینه اقدام شود که این اقدام می‌تواند پیشگام بودن ما در سطح جهانی و همچنین در سطح منطقه را حفظ کند. این که ما فقط در یک حوزه‌ای قدم بگذاریم و به مباحث آموزشی آن بی‌تفاوت باشیم موجب می‌شود در سطح جهانی جایگاه خوبی نداشته باشیم و به عبارت دیگر توجه به مباحث آموزشی از ضرورت‌هایی است که باید مورد توجه قرار گیرد. وقتی شما علمی را تولید می‌کنید و در سطح آزمایشگاهی به مرحله بهره‌برداری می‌رسانید برای این‌که به سطح صنعتی برسد باید از یک دره مرگ عبور کند. اگر این دره مرگ طی نشود بعد از چند سال با تمام افتخاراتی که در تاریخ داشته ایم دوباره به یک مصرف‌کننده تبدیل خواهیم شد. فاصله این دره فقط با سرمایه‌گذاری مطمئن و سرمایه‌گذاری عظیم پر می‌شود و شاید به همین دلیل است که در خیلی از نقاط دنیا کارهای علمی انجام می‌شود، اما صنعت و تولید فقط در انحصار و حیطه افرادی است که سرمایه‌گذاری نهایی را انجام می‌دهند. همیشه در همه دنیا مقاله چاپ می‌شود و تولید علم انجام می‌شود، اما همیشه آمریکایی‌ها و کشورهای سرمایه‌گذار صاحب فناوری می‌شوند. رسیدن به این هدف امکان‌پذیر نخواهد بود مگر این که نیاز خوبی در سطح جامعه ایجاد شود ، در این صورت می‌توان مطمئن بود سرمایه‌گذاری خوبی هم در این حوزه انجام شود.

در کنار این بحث‌های اجتماعی هم مطرح است که یکی از این بحث‌ها دخالت بیمه‌هاست. قطعا بیمه‌ها وظیفه دارند درمان‌هایی که در سطح جامعه وجود دارد تا حد زیادی تحت پوشش قرار دهند تا بیماران راحت باشند. وقتی نیازی در جامعه وجود داشته باشد و بیماران این نیاز را به پزشکان ارجاع می‌دهند شرکت‌های بیمه هم بتدریج وارد این بحث خواهند شد و یکی دیگر از بحث‌های مهم این است وقتی جامعه چیزی را بخواهد موجب می‌شود مسئولان و بویژه دست‌اندرکاران بهداشت و درمان هم نسبت به این موضوع توجه ویژه‌ای داشته باشند و... به این ترتیب می‌توانیم شاهد باشیم مسئولان به جای فرار و طفره رفتن از حرف زدن درباره سلول‌درمانی، آن را یکی از افتخارات برای خودشان و کشورشان بدانند.

ایلیا امیری/ جام‌جم