صفر؛ امتیاز میلیاردرهای استقلال

این تیم امسال در شرایطی در لیگ قهرمانان گام به این مسابقات گذاشت که سطح انتظارها از آن تا اندازه زیادی بالا رفته بود. استقلال در گام نخست و در گروهی که آسان هم به نظر می‌رسد برابر الشباب عربستان در تهران مغلوب شد و فریاد اعتراض همه هوادارانش را به آسمان بلند کرد. استقلال قلعه‌نویی در آن بازی البته با ناداوری قاضی چینی و اندکی بدشانسی برابر این حریف عربستانی شکست خورد. پنالتی مسلم روی قاضی و گل سالم ایمان مبعلی روی ضربه ایستگاهی که داور آن را آفساید اعلام کرد از جمله مهم‌ترین و تاثیرگذارترین اشتباهات داور بازی در آن دیدار محسوب می‌شد، اما باخت به الریان یک افتضاح بود.

باخت برابر تیم دوازدهم لیگ 14 تیمی ستارگان قطر که در طول بازی بویژه نیمه نخست هیچ چیز برای ارائه کردن در چنته نداشتند در نوع خود از تیمی که در ایران در صدر جدول (با احتساب یک امتیازی که از استقلال کسر شده) قرار دارد و مسئولانش مدعی‌اند علاوه بر دارا بودن چهار ملی‌پوش، بازیکنان دیگری هم هستند که لایق بازی برای تیم ملی هستند، عجیب به نظر می‌رسید. تیمی که بازیکنان اصلی‌اش زیر یک میلیارد تومان دستمزد دریافت نکرده‌اند به اندازه بازیکنان 150 میلیون تومانی و جوان فولاد و نفت تهران، کوشندگی و فعل خواستن را صرف نمی‌کنند.

استقلال در این دیدار مشخصا هیچ برنامه‌ای برای حمله به دروازه حریف نداشت و معدود دفعاتی هم که این تیم توانست خود را به دروازه الریان برساند به واسطه ضربات ایستگاهی یا اشتباهات فردی بازیکنان الریان بود.

استقلال البته تک گلی را که دریافت کرد روی اشتباه مسلم دروازه‌بانش خورد اما در نقطه مقابل این تیم که در لیگ برتر ایران مدعی اول کسب جام است، هیچ حرفی برای گفتن نداشت!

اشتباه رحمتی آنقدر غیرمنتظره بود که کمک مربیان الریان با تقلید حرکت رحمتی رو به بازیکنان ذخیره خود اسباب خنده آنها را فراهم و بازیکنان هم نحوه اشتباه رحمتی را تقلید می‌کردند و می‌خندیدند!

بی‌شک نبود یک هافبک طراح در میانه میدان استقلال از جمله آسیب‌های اصلی است که این تیم پس از جدایی مجتبی جباری متحمل شده است. گرچه در دو بازی برگزار شده ایمان مبعلی استقلال را به عنوان یار کمکی همراهی کرده، اما این بازیکن هم هرگز نتوانسته آن طور که باید و شاید توپ را در میانه زمین استقلال به گردش درآورده و مهاجمان و هافبک‌های استقلال را صاحب موقعیت کند.

جای تعجب است چرا امیر قلعه‌نویی که با صرف هزینه چند صدهزار دلاری (!) تونی کاروالیوی برزیلی را به ایران آورده، از این بازیکن استفاده نمی‌کند؛ بازیکنی که هر زمان برای استقلال به میدان رفته اثرگذار بوده و هرازگاهی توپ‌های عمقی خوبی را برای مهاجمان استقلال ارسال کرده است.

از سوی دیگر در گروه اول آسیا تیم الجزیره امارات که در بازی اول خود توانسته بود همین الریان را با سه گل شکست دهد، در بازی دوم خود (همزمان با برگزاری بازی استقلال) الشباب عربستان را سه بر یک شکست داد. زدن سه گل که دو تای آن در دقایق 7 و 12 بود، نشان‌دهنده این است که استقلال با تیمی سراسر هجومی بازی دارد.

الجزیره امارات با این برد شش امتیازی شده و تا حد زیادی خیال خود را بابت صعود از گروهش مسجل کرده و در نقطه مقابل این استقلال است که بدون کسب امتیاز از دو بازی نخست باید در سومین دیدار به مصاف صدرنشین گروهش برود. استقلال در تهران باید امروز رودرروی این تیم خطرناک اماراتی بایستد.

شاگردان امیر قلعه‌نویی برای این بازی هم، آندرانیک تیموریان را بطور قطع در کنار خود نخواهند داشت، اما بی‌گمان با حضور هاشم بیک‌زاده در ترکیب اصلی این تیم و بازی خسرو حیدری برای استقلال این تیم می‌تواند با بهره‌گیری از شرایط میزبانی، به نتیجه‌ای آبرومندانه‌تر از دو بازی قبلی‌اش دست یابد.

شاید بتوان به این نکته هم درباره بازی اخیر استقلال برابر الریان اشاره کرد که بازی خسرو حیدری در این دیدار نسبت به بازی برای تیم ملی در مصاف با گینه تا حد زیادی کم‌فروغ‌تر و بااحتیاط‌تر بود. این را که حیدری در بازی با گینه استارت‌های انفجاری می‌زد و در برگشت‌ها سرعت قابل توجهی داشت هرگز نمی‌توان با بازی توام با احتیاط او برای استقلال در مصاف با الریان مقایسه کرد. مسابقه‌ای که در آن هیچ اثری از آن خسرو حیدری تیم ملی دیده نشد و همین موضوع سبب شد تا غیبت تیموریان در این دیدار بیشتر به چشم بیاید.

قلعه‌نویی با این بازیکنان اسم و رسم دار باید بتواند از گروه خود صعود کند وگرنه باید به دانش فوتبالی‌اش در خارج از دروازه‌های فوتبال فارسی شک کرد. کسی که همواره اکثریت روزنامه‌نگاران معتقد به علمگرایی را متهم به اجنبی‌پرستی کرده و باز هم خواهد کرد!!

محمدرضا مدنی‌/‌جام‌جم