صدای جنبش‌های اعتراضی درگذشت

به گفته نوه پیت سیگر او پس از یک بیماری کوتاه در بیمارستانی در شهر نیویورک درگذشت. علاقه مندان به موسیقی فولک، از سبک های موسیقی مردمی آمریکا که در نیمه دوم قرن بیستم قوام پیدا کرد و کسانی که حوادث سیاسی و جنبش های مدنی نیمه دوم قرن بیستم را دنبال کرده اند ترانه های معروف پیت سیگر مثل «بگرد، بگرد، بگرد»و«اگر پتکی داشتم» را به خوبی به یاد می آوردند. او متولد شهر نیویورک بود. پدرش موسیقی شناس و مادرش نوازنده ویولون بود و به همین خاطر پیت سیگر با موسیقی متولد و بزرگ شد، اما به گفته خودش در آغاز کار برای پرورش موسیقی خود راه خلاقی را نمی شناخت.
در دهه ۱۹۵۰ میلادی که دولت آمریکا تحت عنوان مبارزه با کمونیسم فشار بر دگراندیشان و هنرمندان منتقد را به شدت افزایش داد، پیت سیگر به خاطر گرایش‌های چپ گرایانه در فهرست سیاه قرار گرفت. پخش ترانه‌ها و یا اجرای کنسرت‌های بزرگ او ممنوع شد، ولی او ساکت ننشست و با اجرای کنسرت‌های کوچک در دانشگاه‌های آمریکا ترانه های اعتراضی و پیام‌های سیاسی و مدنی خود را در میان جوانان ترویج می کرد.
او روی نسل های متعددی از خوانندگان و ترانه سرایان تاثیر گذار بوده، از چهره های مشهور نسل های گذشته مثل جون بائز و باب دیلن گرفته تا نسل های بعدی مثل بروس اسپرینگستین.