افسانه​های ​دریاچه شش​پیر

یکی از مهم‌ترین و پر‌آب‌ترین منابع آب سطحی دائمی استان فارس، چشمه و دریاچه‌ای است به نام «شش پیر». حکایت چشمه شش پیر و دریاچه کوچک آن را به شش پیر​مرد نسبت می‌دهند که روزگاری در کنار این چشمه زندگی می‌کردند و در کنار همین رود جام حیات را سر کشیدند. چشمه بلندی که از شکاف کوه‌های زاگرس سرچشمه می‌گیرد و چند متر جلوتر، به دریاچه شش پیر می‌ریزد. اما افسانه‌ها به همین‌جا ختم نمی‌شوند. مردم محلی معتقدند که دریاچه شش پیر مثل یک دهان بلعنده آب را می‌بلعد و فرو می‌برد. به همین دلیل، هیچ شناگری از این آب زنده بیرون نمی‌آید.

جذابیت و زیبایی آن باعث شده است که در فصل‌های بهار و تابستان افراد زیادی از روستاها و شهرهای دور و نزدیک برای گشت و گذار به این منطقه بیایند. آب «شش پیر» از جنوب شرقی سپیدان در مسیر کوهستانی به سوی دشت همایجان جریان می‌یابد و با استفاده از نهرهای سنتی به اراضی و باغ‌های همایجان انتقال داده می‌شود. رودخانه شش پیر پس از عبور از تنگ شش پیر و پیمودن راهی کوتاه وارد رودخانه شهر اردکان می‌شود. قسمتی از آب‌های شش پیر بعد از گذر از بند انحرافی شهید طالبی کارخانه توربین برقی منطقه را به کار می‌اندازد. چشمه شش پیر در مسیر فرعی جاده شیراز ـ سپیدان و دریاچه شش پیر قرار دارد و با سرازیر‌شدن از کوه، آبشار زیبایی را به وجود آورده است. برای دیدن این چشمه و دریاچه شش پیر باید به هشت کیلومتری شمال روستای «برشنه» از توابع بخش همایجان استان فارس بروید که به عبارتی در 60 کیلومتری شیراز قرار دارند.