مهاجرانی:​ می‌توانیم شگفتی‌ساز شویم

این روزها تحلیل‌های متفاوتی از قرعه تیم ملی ایران در جام جهانی ارائه می‌شود. صرف‌نظر از آسان یا دشوار بودن قرعه، برای موفقیت در برزیل در چه مسیری باید حرکت کنیم؟

ما برای چهارمین بار به جام جهانی صعود کرده‌ایم. اگر هدف صرفا حضور در این مسابقه‌ها باشد موفقیتی حاصل نخواهد شد و تمام هدف فدراسیون و کارلوس کرش باید این باشد که این‌بار در جام جهانی نتیجه هم بگیریم مثل ژاپنی‌ها و کره‌ای‌ها که مدت‌هاست در سطحی فراتر از آسیا بازی می‌کنند. به نظرم قرعه تیم ملی ایران هم در مقایسه با دوره‌های قبل آسان‌تر است، چون تیم‌های بوسنی و نیجریه برخلاف آرژانتین تاکنون در مسابقات بین‌المللی مقام کسب نکرده‌اند، اما فراموش نکنیم که امروز در فوتبال دنیا تیم آسان وجود ندارد. شاید عده‌ای تصور کنند که می‌توانیم این دو تیم را ببریم، اما بوسنی همان تیمی است که مستقیم​ راهی جام جهانی شده و نیجریه هم بارها قهرمان آفریقا شده است. با این حال‌معتقدم قرعه ایران خیلی هم سخت نیست و نباید تیم‌های همگروه را بیش از حد بزرگ کنیم.

اما خیلی‌ها از حالا درباره رویارویی بازیکنان تیم ملی با لیونل مسی صحبت می‌کنند.

بازیکنان ایرانی در سال‌های گذشته چندین‌بار مقابل بازیکنان بزرگ دنیا ایستادند و بابت این مسائل نباید دغدغه داشته باشیم. بی‌تردید مسی از بهترین‌های تاریخ فوتبال است، اما او با یک تیم به مصاف ما می‌آید. بنابراین باید برای مقابله با تیم‌ آنها برنامه داشته باشیم و از اکنون مدام به فکر رویارویی با شخص مسی نباشیم و بازیکنان تیم ملی را دچار استرس نکنیم؛ اما باید قبول کنیم‌ با توجه به وضع فعلی تیم ملی، برای صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی جام‌جهانی به یک معجزه نیاز داریم. معتقدم تیم ملی می‌تواند در برزیل شگفتی‌ساز باشد. تیم ملی ما در رنکینگ جدید فیفا تیم اول آسیاست و به همین دلیل نباید سقف فوتبال ایران صرفا حضور در جام جهانی باشد. اگر یکسری از ضعف‌ها و موانع را برطرف کنیم، می‌توانیم شگفتی‌ساز باشیم.

چه ضعف‌ها و موانعی؟

مهم‌ترین مشکل فعلی تیم ملی این است که فراز و نشیب زیادی دارد. مثلا در همین مسابقات مقدماتی جام جهانی در دو بازی رفت و برگشت در برابر تیم درجه چندم لبنان سه امتیاز گرفتیم یا در برابر قطر و ازبکستان هم نتوانستیم امتیاز کامل بگیریم، اما در دو بازی مقابل یک تیم بین‌المللی مثل کره جنوبی شش امتیاز کسب کردیم. چنین نوسانی باور‌کردنی نیست و باید دنبال این سوال باشیم که چرا تیم ملی تا این حد پرنوسان ظاهر می‌شود. واقعیت این است که تیم ملی روند نرمالی را طی نمی‌کند و این نوسان برای تیمی که قرار است در جام جهانی به میدان برود، خطرناک است.

البته این یک مشکل تاریخی است؛ چرا تیم ملی تا این حد نوسان دارد؟

به دلیل نداشتن بازی‌های تدارکاتی و ناهماهنگی‌ بین بازیکنان. هر چقدر با تیم‌های مطرح بازی تدارکاتی داشته باشیم، بچه‌ها با ایده‌های کرش برای کسب نتایج آبرومند در جام جهانی بیشتر آشنا می‌شوند و به همین دلیل فدراسیون فوتبال و کادر فنی تیم ملی نباید از رویارویی با تیم‌های بزرگ جهان هراس داشته باشند. ​

این قاعده قبل از جام جهانی 1978 که سرمربیگری تیم ملی را به عهده داشتید، رعایت می‌شد؟

در آن سال‌ها شخصا دوست داشتم با تیم‌های بزرگ بازی کنیم تا نقاط ضعف تیم ملی مشخص شود. قبل از جام جهانی 1978 آرژانتین با برزیل در تهران بازی کردیم و 2 بر 2 مساوی شدیم. یک‌بار هم در اسپانیا با آرژانتین که تمام بازیکنانش را در اختیار داشت، بازی کردیم و یک بر یک مساوی شدیم و 70 هزار تماشاگری که برای تماشای بازی به استادیوم آمده بودند به احترام تیم ملی ایران کلاه را از سرشان برداشتند و برای تیم ما کف زدند. بعد از این بازی رسانه‌های آرژانتین بشدت از سزار منوتی، سرمربی وقت تیم ملی آرژانتین انتقاد کردند و به او می‌گفتند ایران کجای فوتبال دنیاست که آرژانتین بزرگ را متوقف کرد. قبل از جام جهانی یک‌بار هم به تورنمنت پاری‌ سن‌ژرمن فرانسه دعوت شدیم و قرار بود با تیم ملی هلند بازی کنیم، اما چون در جام جهانی همگروه شده بودیم، آنها از حضور در این تورنمنت عذرخواهی کردند. در همین مسابقات با تیم ملی فرانسه هم که تمام بازیکنانش را در اختیار داشت، بازی کردیم و 2 بر یک باختیم، اما داور گل سالم ما را مردود اعلام کرد. در آن سال‌ها، دنیا روی فوتبال ایران حساب باز می‌کرد، چون دائما به مصاف تیم‌های بزرگ می‌رفتیم.

اکنون تیم ملی آنقدر بازیکن باکیفیت در اختیار دارد تا بتواند به مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی صعود کند؟

واقعیت این است که دیگر مهاجمی مثل علی دایی نداریم و کسی هم تاکنون نتوانسته جایش را پر کند، اما اشکان دژآگه مهره‌ای است که می‌تواند سرنوشت مسابقه‌ای را رقم بزند. به نظرم خط هافبک تیم ملی در مقایسه با سال‌های قبل وضع بهتری دارد به شرطی که مثلث مجتبی جباری، آندو تیموریان و جواد نکونام به هماهنگی لازم برسد.

این روزها بحث‌های زیادی درباره ​ فساد در فوتبال ایران مطرح می‌شود. به نظر شما فساد فوتبال در مقایسه با دوران شما تا چه حد عمیق‌تر شده است؟

در دوران ما اساسا پولی نبود که بخواهیم درباره‌اش صحبت کنیم. اصلا در آن سال‌ها رسانه نبود و دلال‌ها و مدیر برنامه نبود و مربی و بازیکن با عشق در رده ملی و باشگاهی فوتبال بازی می‌کردند. خود من زمانی که سرمربی تیم ملی شدم، تصورم این بود که صدها فرزند دارم و تیمم میلیون‌ها عاشق دارد. الان روند فوتبال ایران عوض شده و هر چه به سمت حرفه‌ای شدن پیش رفتیم، طرز فکرها هم تغییر کرد. طبیعی است ‌وقتی پول زیاد بین آدم‌هایی که افکار مختلفی دارند تقسیم شود، شیطنت‌هایی هم صورت می‌گیرد. واقعیت این است که پول در رفتار بازیکن، مربی، مدیر و داور تغییراتی ایجاد کرده، اما نباید همه چیز را زیر سوال ببریم. شخصا صحبت‌هایی را که درباره عمیق بودن فساد در فوتبال ایران مطرح می‌شود، قبول ندارم و معتقدم هنوز‌ قریب به اتفاق مربیان، بازیکنان و صاحب منصبان فوتبال پاک هستند.

حمیدرضا رسولی ‌‌/‌‌ جام‌جم