حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حاشیه خبر
کلاف مناسبسازی معابر، گره خورده است
اینکه هتلی پنج ستاره، سینمایی لوکس یا یک مجتمع تجاری شیک در شهری افتتاح شود، به خودی خود، حرکت رو به رشدی است که باید آن را به فال نیک گرفت، ولی وقتی در همین ساختمانهایی که میلیاردها تومان خرج برداشته است، هیچ روزن باریکی برای رفت و آمد معلولی سوار بر ویلچر وجود ندارد، در آن صورت بود و نبود این امکانات شهری برای این گروه از شهروندان، فرق چندانی نخواهد داشت.
جالب آنکه حدود 9 سال از تصویب قانون جامع حمایت از معلولان و حدود ده سال نیز از تدوین مصوبه مناسبسازی شورای شهر تهران میگذرد؛ قوانینی که هر دو بر مناسبسازی معابر و ساختمانها برای رفتوآمد معلولان تاکید دارد، اما حالا پس از گذشت ده سال، شهرداری گزارش داده است که طی این مدت، ۳۴میدان و ۲۰۰ ساختمان متعلق به شهرداری پایتخت برای معلولان مناسبسازی شده است؛ یعنی در کلانشهری مثل تهران با انبوه ساختمانهای اداری و تجاری، تاکنون فقط 200ساختمان برای رفت و آمد معلولان مناسبسازی شده است و بقیه محیطهای شهری برای رفت و آمد آسان معلولان و سالمندان، قابل تردد نیست.
البته این اوضاع در شهرهای کوچک به مراتب از شهرهای بزرگ، وخیمتر است و بهندرت قوانین مناسبسازی ساختمانها در ساختوساز شهری رعایت میشود؛ آن هم در شرایطی که تجهیز ساختمانها به یک سطح شیبدار ساده، هزینه چندانی نمیتراشد و اصلا بهطور کلی، رعایت قوانین مناسبسازی در زمره کمترین هزینههای ســاختمانسازی جای میگیرد. در حالی که به گفته کارشناسان توانبخشی، معمولا 30 درصد از جمعیت هر شهری به مناسبسازی معابر و ساختمانها نیاز حیاتی دارند، اما به دلیل نهادینه نشدن فرهنگ مناسبسازی معابر، نبود نظارت بر روند فعالیتهای عمرانی و تخصیص نیافتن بودجههای حداقلی برای اجرای این قانون، بعید است که تا ده سال آینده هم معلولان بتوانند بدون دغدغه وارد یک ساختمان اداری شوند.
امین جلالوند / گروه جامعه
گفت و گو
