خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 190

یکشنبه 4/10/1373 مشروح گفتگوی تلویزیونی آقای هاشمی رفسنجانی پخش شد. این همان برنامهای است که با حضور آقایان دکتر حداد عادل دکتر نهاوندیان و دکتر جواد لاریجانی تدارک دیده شده بود.

کد خبر: ۶۱۷۷۳

این گفتگو بازتابهای زیادی داشت روزنامه جمهوری اسلامی مشروح آن را چاپ کرد و روزنامه سلام به انتقاد نوشت : «برنامهای که پخش شد مناظره نبود و در واقع یک مصاحبه بود که البته سوال کنندگان واجد شرایط خبرنگاری هم نبودند یا نمیخواستند در کسوت یک خبرنگار ظاهر شوند و لذا خودشان هم نمیدانستند که چه نقشی ایفاء کنند.»
این جنس مصاحبه در صدا و سیما کمتر سابقه داشت و سوالات اساسی مطرح و در بسیاری موارد به بحث با آقای هاشمی کشیده شد و کار از نظر ساختار تلویزیونی و رسانهای جذاب شده بود.
اینکه سوال کنندگان خبرنگار نبودند نقطه ضعف این برنامه نبود بلکه در طراحی آن تلاش شده بود افراد صاحبنظر وارد بحث و مصاحبه با رئیس جمهور شوند تا موضوعات برای مردم روشنتر شود.
چند روزی است که بین افراد جلال طبالبانی و مسعود بارزانی در کردستان عراق درگیری وسیعی رخ داده است و امروز در تلویزیون سلیمانیه بحث توافق این دو را مطرح کرد.
-در جلسه هیات دولت شرکت کردم. اعضای دولت از طراحی مصاحبه با آقای هاشمی استقبال کردند و کار را در سطح بالاتر از برنامههای متعارف ارزیابی میکردند، برخی از اعضاء هم در مورد طرح برخی سوالات ایراد داشتند.
-سوالات به نحوی بود که اثرات ملموس اقتصادی را ریشهیابی میکرد و ضمنا به شرایط فرهنگی و اجتماعی کشور نیز میپرداخت و علاوه بر این در مورد مسایل شخصی آقای هاشمی نیز سوالاتی مطرح شد.
-در جلسهای با معاون آموزشی درباره بر پایی دورههای کارشناسی ارشد در دانشکده صدا و سیما بحث شد تا در رشتههایی که به کار صدا و سیما مربوط میشود نظیر مدیریت رسانه، مالتیمدیا (Multimedia)، تولید سیما، تولید خبر و تولید صدا، دوره کارشناسی ارشد طراحی شود، ضمنا بحث مهمی صورت گرفت که باتوجه به لزوم عمق بخشیدن به محتوای دینی محصولات رسانه لازم است کسانی که در حوزه معرفت دینی غور و تاملی دارند آموزشهای لازم رسانهای را ببینند تا اندک اندک بتوانند در تولید آثار هنری در صدا و سیما تسلط پیدا کنند، لذا پیشنهاد شد معاونت آموزشی صدا و سیما، در قم شعبه دانشکده صدا و سیما را دایر کند و افراد حوزوی که دوره سطح را گذراندهاند با شرکت در آزمون ورودی وارد مقطع فوق لیسانس شوند و در رشته تهیهکنندگی برنامههای دینی صدا و سیما مدرک خود را اخذ کنند. قرار شد طراحی دوره و دروس مربوطه صورت پذیرد و به سمت راهاندازی شعبه قم حرکت کنند.
-از مدتها پیش این موضوع ذهن مرا به خود جلب کرده بود که هنرمندان عزیز در صدا و سیما در معارف دینی اطلاعات کمی دارند و از طرفی صاحب نظران دینی نیز نسبت به فنون کار صدا و سیما ناآشنایند و لذا لازم است برای اصلاح کار رابطهای بین این دو برقرار شود، ضمنا اگر صدا و سیما بخواهد آثار موثری در ابعاد دینی تولید کند چارهای جز تربیت کادر آشنا به معارف دینی ندارد. لذا طراحی چنین دورهای میتواند نویدبخش تربیت نیروهای بصیری در آینده و بالارفتن سطح آثار دینی در صدا و سیما باشد، امیدوارم بزودی شعبه قم (دانشکده صدا و سیما)آغاز به کار کند.
-دعوت نامهای از سمینار زن و رسانهها به دستم رسیده بود که چند روز بعد آغاز به کار میکند، قبلا هم اشاره داشتهام که کار صدا و سیما برایم واجب و اینگونه جلسات و سخنرانیها جنبه استحبابی دارد، اما در مورد این سمینار از آنجا که قبلا تماس گرفته و سخنرانی گذاشتهاند ظاهرا چارهای جز شرکت ندارم.
-آقای دکتر جواد لاریجانی کتابی از مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات به صورت امانت ارسال کردهبود که موضوعش فلسفه ریاضیات و حاوی مجموعه مقالاتی از صاحب نظران آثار کانت بود.
نام کتاب: فلسفه ریاضیات از نظر کانت است (Kant's philosophy of Mathematics) ادتیورش کارلی پوزی (Carly.Posy ) و ناشرش انتشارات کلوور است Kluwer Academic publishers) ).
شب دو ساعتی این کتاب را مطالعه کردم مقالات بسیار خوبی از پارسونز، هینتیکا Parsons, Hintikka و مقالهای از یونگ Michel young درج شده است به نام : «ساخت، طرحریزی و نیروی پندارش یا مخیله» Construction, schematism and Imagination) که بسیار خواندنی بود.
کانت ساختار ریاضی را ساختنی Constructive)) میداند که بر شهود انتباء دارد و به همین دلیل هندسه را علمی آکسیوماتیک Axiomatic-Knowledge)) میداند (یعنی معرفتی بدیهی است و جزء اصول موضوعه یا متعارف به شمار میرود) نکته جالب این است که ابن سینا نیز در کتاب ارزشمند «شفا» هندسه را علمی آکسیوماتیک دانسته است که دارای اصول موضوعه میباشد.
به ذهنم رسید در این زمینه تحقیقی به صورت تطبیقی انجام دهم هر چند مبانی این دو فیلسوف یکی نیست، امیدوارم فرصت پیدا شود که چنین کاری را به نتیجه برسانم، البته با این اوضاع کاری نمیدانم موفق خواهم شد یا خیر.