ایران آنطور نیست که تعریف می کنند

ان.بی.سی گزارش خود را اینگونه آغاز کرده است: «دن گاسپار 58ساله دستیار کارلوس کروش در تیم ملی فوتبال ایران، یک آمریکایی که از دیدگاه منحصر به فردی از زندگی در ایران لذت می برد».

او می گوید تجربه اش از زندگی در ایران با آنچه قبلا در تلویزیون دیده یا در روزنامه خوانده بود، کاملا متفاوت است و در ایران واقعا زندگی می کند.

گاسپار گفت: شاید برای خیلی ها عجیب باشد اما من در چهار قاره کار کرده ام و ایران یکی از امن ترین مکان هایی است که در آن بوده ام. اخباری را که می خوانم و می شنوم با آنچه از بالکن آپارتمانم با نگاهی به تهران می بینم، کاملا فرق می کند.

** هیچ برخورد منفی ندیده ام

گاسپار که به جز شش هفته، همه سال را در تهران است، می گوید آمریکایی ها ایران را به عنوان یک کشور منزوی می شناسند. چیزی که با تجربه او از ایران متفاوت است.

وی گفت:در ایران بیشتر از آنچه تصور کنید، تنوع فرهنگی وجود دارد. در مجتمعی که من زندگی می کنم، از ملیت های دیگری هم ساکن هستند.

او با وجود اینکه گاهی با دیگر همکارانش برای هم غذا می پزند ولی از رستوران های ایران هم خیلی تعریف می کند.

گاسپار اظهار داشت: در رستوران های ایران غذاهای مکزیکی، ایتالیایی و فرانسوی خورده ام. به طور عموم در تهران کافه یا زندگی شبانه وجود ندارد به همین دلیل رفتن به رستوران بخشی از زندگی اجتماعی مردم است. استاندارد رستوران های تهران در مقایسه با دیگر کشورهای جهان بالا است.

دستیار کروش گرچه بخشی از استقبال گرم مردم از خود را به خاطر موفقیت تیم ملی می داند ولی جدا از این تجربه مثبتی در این زمینه دارد.

وی گفت: در شهر وقتی مردم می فهمند که من آمریکایی هستم،خیلی خوششان می آید و خیلی خوب سر حرف را باز می کنند. من تا کنون برخورد منفی از آنها ندیده ام.

** راهی پر پیچ و خم به سوی تهران

گاسپار پیش از رسیدن به تهران راه پر پیچ و خمی را طی کرده است. او ملیتی آمریکایی - پرتغالی دارد، مربیگری را در دهه 1970 در لیگ های آماتور فوتبال در کانکتیکات آغاز کرد. از آنجا مسوولیت های مختلفی را در پرتغال بر عهده گرفت و در سال 1996 به آمریکا بازگشت تا برای مدتی در کادر مربیگری تیم مترو استارز نیویورک باشد. این تیم در زمان حضور او به پلی آف MLS راه یافت.

او سابقه کار در جی لیگ ژاپن و آفریقای جنوبی را هم دارد ولی بعد از همکاری با کارلوس کروش در تیم ملی پرتغال بود که حضور در تیم ملی ایران به وی پیشنهاد شد.

کروش به دلیل رسیدن به عناوین قهرمانی با تیم های رئال مادرید و منچستریونایتد، به نوعی در عرصه مربیگری جزء اسطوره ها به شمار می رود با وجود این در سال 2010 به دلیل توهین به تیم مبارزه با دوپینگ که تلاش می کرد در یک جلسه تمرینی از بازیکنان او آزمایش بگیرد، از تیم ملی پرتغال اخراج شد.

کروش در آوریل 2011 در حرکتی که برای یک کشور کوچک از نظر فوتبال یک کودتای کامل بود، به عنوان سرمربی جدید تیم ملی ایران معرفی شد و سپس از گاسپار خواست به عنوان دستیار وی، مربیگری دروازه بان های تیم ملی را بر عهده بگیرد.

گاسپار در این باره توصیح داد: از نظر حرفه ای احساس کردم این یک چالش جالب و باورنکردنی است. یک فرصت منحصر به فرد.

ان.بی.سی در ادامه به علاقه ایرانی ها به ورزش فوتبال اشاره کرده و آورده است: در آمریکا فوتبال بعد از ورزش هایی مثل بیسبال و بسکتبال است اما در خانه جدید گاسپار، فوتبال به عنوان بزرگترین رشته ورزشی دنیا در کانون توجهات قرار دارد.

گاسپار در ادامه به توصیف علاقه مردم ایران به فوتبال پرداخت و گفت: ایرانی ها عاشق فوتبال هستند و بدون تردید ایران مشتاق ترین هواداران فوتبال را در جهان دارد.

وی ادامه داد: حضور 120 هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی تهران غیر عادی نیست. آنها با در دست داشتن پرچم های ایران، دریایی به رنگ سبز، سرخ و سفید را در ورزشگاه ایجاد می کنند و با چنان سر و صدایی به تشویق تیم می پردازند که من پیش از این نشنیده بودم.

گاسپار ادعا کرده که سر رشته ای از مسائل سیاسی ندارد اما اخیرا هم با حسن روحانی رییس جمهوری جدید و هم با محمود احمدی نژاد رییس جمهوری سابق ایران که به گفته او دانش زیادی از فوتبال دارد، دیدار کرده است.

** لحظه ای برای خوشبینی ملی

انتخاب روحانی به ریاست جمهوری ایران سه روز قبل از برد ایران مقابل کره جنوبی در اولسان و صعود تیم ملی به جام جهانی 2014 بود. دو اتفاقی که به اعتقاد گاسپار طوفان به پا کرد و احساسی غیر قابل باور از خوشبینی ملی خلق کرد.

وی گفت: همه مردم شاد بودند و می توانستید احساس کنید که برای بهبود شرایط امیدوار شده اند.

او صعود ایران به جام جهانی را شادترین لحظه دوران حرفه ای خود می داند و در این باره تصدیق کرد: تصور کنید فشار 75 میلیون نفری که آرزو می کنند تیمشان به جام جهانی برود، روی شانه های شما است و بعد موفق به انجام این مأموریت می شوید.

وی گفت: جشن اعضای تیم بعد از بازی با کره در رختکن جو پر احساسی را ایجاد کرده بود. همه از خوشحالی گریه می کردند، یکدیگر را در آغوش می گرفتند و آواز می خواندند.

گاسپار همچنین از اینکه سفیر ایران در کره جنوبی قبل از انتخابات ریاست جمهوری، صندوق رأی را به هتل محل اقامت تیم برد تا اعضای تیم هم بتوانند در این انتخابات شرکت کنند، ابراز تعجب کرد و اظهار داشت:فکر نمی کنم کسی باور کند که چنین اتفاقی افتاده است.

** دیپلماسی فوتبال

ان.بی.سی در ادامه گزارش خود به اهمیت نقشی که گاسپار می تواند در صورت دیدار دوستانه تیم های ملی ایران و آمریکا پیش از جام جهانی داشته باشد، پرداخته است.

دیداری که به گفته گاسپار، هر دو طرف تمایل دارند آن را برگزار کنند و با توجه به شرایط حساس سیاسی دو کشور، می تواند اهمیت فراوانی داشته باشد.

وی در این باره گفت: این یک حرکت ایدآل به سوی دیپلماسی است. چه کسی می داند شاید فوتبال آغازگر راهی به سوی راه حل های محترمانه، صادقانه و صلح آمیز بین دو کشور باشد. قطعا دنیا از چنین مذاکراتی سود خواهد برد. تاریخ نشان داده است که فوتبال می تواند پلی بین کشورها باشد. قدرت و تأثیر فوتبال خیره کننده است. هیچ سفیری بهتر از فوتبال وجود ندارد.

در حال حاضر نه فدراسیون و نه دولت آمریکا انجام مذاکره با ایران برای برگزاری یک بازی دوستانه را رد یا تأیید نکرده اند. با وجود این ماری هارف سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا در اظهار نظر کوتاهی در این رابطه گفته است: ما همیشه گفته ایم که از انجام مذاکرات مستقیم با ایرانی ها استقبال می کنیم، بنابراین برای این کار چه جایی بهتر از زمین فوتبال؟

به نوشته ان.بی.سی، اگر برگزاری چنین دیداری قطعی شود، تنها مشکل گاسپار وفاداری به ملیت نصفه و نیمه اش خواهد بود.