روشهای نو درترمیم و جایگزینی دندان ها

این موضوع به هیچ وجه قابل انکار نیست که اساس و مبنای دندانپزشکی در دنیای امروز زیبایی است و با وجود مزایای زیاد آمالگام یا همان ماده نقره ای رنگی ، هنوز هم به عنوان انتخاب اول بسیاری از دندانپزشکان برای پرکردن

کد خبر: ۶۰۶۶۹

دندان ها مورد استفاده قرار می گیرد.
خیلی ها ترجیح می دهند برای ترمیم دندان هایشان از موادی استفاده شود که رنگی همانند یا حداقل مشابه دندان های طبیعی داشته باشد. شاید همین مساله باعث شد که شرکتها و کارخانه های سازنده مواد دندانپزشکی مرتبا دست به ابتکارات جدیدی بزنند تا بتوانند براساس نیازهای جامعه موادی را تولید کنند که از هر نظر شبیه دندان طبیعی باشد و یکی از جدیدترین موادی که امروزه بخصوص برای ترمیم ناحیه بی دندانی میان دو دندان مورد استفاده قرار می گیرد ، همین کامپوزیت های تقویت شده با فایبر هستند.
اگر شما هم از جمله کسانی هستید که در دهانتان یک یا تعدادی روکش وجود دارد ، بهتر است این مقاله را با دقت بیشتر بخوانید ، چون بدون شک آگاهی از روشهای جدید بازسازی دندان ها می تواند شما را در انتخاب صحیح ترین راه درمان و حفظ دندان ها برای مدت زمان طولانی تر یاری کند. کامپوزیت های تقویت شده با فایبر یا (Fiber Rein Foreced composite) نخستین بار بیش از 35 سال پیش مورد استفاده قرار گرفت و چند هدف کلی را تامین می کرد:
1-زیبایی دلخواه 2-عرضه یک پروتز بدون فلز 3-کاهش سایش در دندان های مقابل در مقایسه با روکشهای چینی.
بدیهی است که در روشهای جدید یا به عبارت بهتر ، تکنیک های جدید دندانپزشکی نیاز به موادی داریم که بسادگی و سهولت قابل جایگزینی در انساج دندانی باشند.
بیشترین مورد استفاده کامپوزیت های تقویت شده با فایبر در نواحی بی دندانی و بین دو ناحیه واجد دندان است و در حقیقت می شود گفت با کاربرد این مواد تقریبا دیگر نیازی به استفاده از فلز در زیر پروتز نیست: این نوع کامپوزیت ها از 2 جزء مشخص تشکیل شده اند ، یکی بخش تقویت کننده که مقاومت و سختی ماده را تامین می کند و دیگری ماده زمینه ای یا ماتریکس که جزئ تقویت کننده را دربرمی گیرند.
نحوه استفاده از این مواد هم تقریبا ساده است. این کامپوزیت ها را می توان به دو صورت مستقیم یا غیرمستقیم مورد مصرف قرار داد.
در روش مستقیم اول دندان های دو طرف ناحیه بی دندانی را تراش می دهیم و حفرات مناسبی در آنها ایجاد می کنیم و بعد از این مرحله کامپوزیت تقویت شده با فایبر به صورت نوارهایی باریک به قطر 3 تا 6 میلی متر و ضخامت 0.3 میلی متر با قیچی مخصوص بریده می شوند و بین دو دندان مورد نظر تعبیه می گردند.
در اغلب اوقات حدود 5 تا 7 قطعه از این نوارها برای ناحیه بی دندانی کافی است بعد از قرار دادن این نوارها که به صورت ستونی در کنار هم گذاشته می شوند مقدار کمی ماده اتصال دهنده را در نواحی کناری دندان قرار می دهیم تا اتصال بین کامپوزیت تقویت شده و کامپوزیت موجود روی سطح دندان ها صورت گیرد در مرحله بعد هم قطعات کامپوزیت تقویت شده در محلهای مربوط قرار گرفته و یک نوار از آن هم به انتهای روکش ناحیه بی دندانی باند شده و با نور به هم پیچیده می شود در نهایت بعد از انجام واکنش بین این دسته مواد و کامپوزیت سطح دندان اعمال شکل دهی و پرداخت پروتز انجام گرفته و پروتز به بیمار تحویل داده می شود.
گرچه در حال حاضر امتیازات زیادی را برای این نوع کامپوزیت ها ذکر می کنند اما باید اعتراف کرد که کاربرد این مواد هم مثل سایر مواد موجود در دندانپزشکی شرایط خاصی را می طلبد مثلا در بیمارانی که التهاب حاد یا مزمن لثه داشته باشند یا در مواردی که ناحیه بی دندانی طول بیشتر از 1.5 میلی متر داشته باشند و همچنین در افرادی که عادات جویدن نامناسب دارند مثل براکسیسما معمولا مصرف این مواد با شکست روبه رو می شود. به همین دلیل هم باید این کامپوزیت ها را بنابر شرایط فردی ، بهداشتی و... مورد استفاده قرار داد.
شاید بزرگ ترین مزیتی که این دسته از مواد دارند کاهش هزینه های درمانی به جهت انجام کار در یک جلسه و عدم نیاز به طی مراحل لابراتواری است به علاوه این مواد دارای استحکام بسیار زیادی بوده و به نسوج لثه آسیبی نمی رسانند.
از سوی دیگر ، این نوع کامپوزیت ها علاوه بر جایگزینی ناحیه بی دندانی در سایر درمان ها نظیر ترمیم ریشه دندان یا حتی خود دندان نیز می توانند مورد استفاده قرار بگیرند.
در انتها می توان به این موضوع اشاره کرد که با توجه به مزایا و معایب کامپوزیت های تقویت شده با فایبر، هر دندانپزشکی باید براساس خصوصیات فردی بیمار خود درباره کاربرد یا عدم کاربرد این مواد تصمیم بگیرد و درباره همه آنها یک روش واحد انتخاب نکند تا بتواند بهترین نوع درمان را برای بیمار انجام دهد.