گام هایی به پیش در انتخابات نهم

در حالی که هنوز چندین ماه تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری فرصت داریم ، اما تحولات قابل توجهی در پیرامون معرفی نامزدهای طیف ها و جناحهای سیاسی رخ داده که از جهاتی می تواند مثبت باشد و در قیاس با دوره های قبل ، گامهایی به پیش تفسیر شود:

کد خبر: ۶۰۴۵۱

1- تقریبا در تمام یا اکثر انتخابات ریاست جمهوری در دوره های گذشته ، حضور چهره های مطرح ، شناخته شده ، مقبول و پیشاپیش پیروز را شاهد بوده ایم و این امر در انتخابات سال 84 ، ظاهرا مطرح نیست و دست کم هنوز فردی در میان نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری وجود ندارد که در باور غالب مردم و نیروهای سیاسی ، پیروز قطعی انتخابات به حساب آید.
این امر هر چند از جهاتی می تواند منفی ارزیابی شود، اما در عین حال بسترساز حضور نسلی تازه از چهره های سیاسی داوطلب تصدی مسوولیت های کلان سیاسی و مدیریتی کشور است. برای همیشه نمی توان به چند چهره سیاسی محترم و باسابقه تکیه کرد و برای به صحنه آوردن مدیران جوانتر و پرانرژی تر، کاری انجام نداد. ظاهرا انتخابات نهم ، زمینه ساز حضور چهره های تازه ای در عرصه مدیریت سیاسی کشور شده و همین ، گامی به پیش محسوب می شود.
2- در تمام دوره های گذشته ، نامزدهای اصلی طیف های سیاسی کشور، از مدتها قبل شناخته و معرفی می شدند و تقریبا هیچ گونه بحثهای جدی درون جبهه ای را برای مشخص کردن نامزد مورد نظر ، شاهد نبوده ایم ، اینک اما در درون تمامی نیروهای سیاسی ، تعارضات و کشمکش های قابل توجهی در جریان است.
در 2 طیف عمده سیاسی ، چندین نامزد مطرح فعالند و بسیاری از آنها خود را نامزد قطعی انتخابات معرفی می کنند و برخی از آنها حتی حاضر به کناره گیری و حمایت از نامزد اصلی طیف و جبهه سیاسی خود هم نیستند. البته با نزدیک شدن به روز رای گیری و دو قطبی شدن احتمالی فضای انتخاباتی ، خودبه خود شانس گزینه های سوم و چهارم ، کاهش می یابد و بعید نیست که در آن هنگام ، احتمالا اینان نیز به نفع یکی از طرفهای رقابت کنار روند، اما آنچه روشن است اکنون این تمایل وجود ندارد و همین امر، موجب برانگیخته شدن مباحثی در درون طیف های سیاسی کشور شده که پیشتر به این صورت ، سابقه نداشته است.
این پدیده را نیز در قیاس با گذشته باید گامی به پیش ارزیابی کرد چرا که روش انتخاب شدن پس از ارزیابی ها و رقابت های درون جبهه ای ، مناسب تر از شیوه ای است که مطابق آن ، تقریبا بدون هرگونه چانه زنی و حساب پس دادن و مقایسه شدن با دیگران ، یکباره فردی به عنوان نامزد ریاست جمهوری ، به صحنه می آید.
3- وضعیت فوق ، عملا یک پیامد دیگر را نیز به همراه دارد که آن توجه نشان دادن به برنامه ها به جای شاخص قرار دادن اشخاص است. قطعا حساب این دو (برنامه و شخص) را نمی توان تماما از هم جدا کرد ، ولی وقتی در درون جبهه سیاسی مشخص ، بر سر گزینش فردی خاص از میان چندین نفر، مباحث جدی در می گیرد ، خود به خود توجهات به تفاوت دیدگاه ها و برنامه هایشان معطوف می شود و همین امر، گامی به پیش در قیاس با گذشته است.
مفروض این است که نامزدهای مطرح در درون یک جبهه سیاسی ، آدمهای خوبی هستند و نیازی به اثبات این امر ندارند و به همین دلیل باید نشان دهند که با تکیه بر برنامه های سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی معین ، بهتر از دیگران کشور را اداره خواهند کرد.
4- یکی از گامهای مثبت نامزدهای ریاست جمهوری در این دوره ، معرفی معاون اول خود به مردم در زمان پیش از رای گیری است. در برخی از دمکراسی های مستقر و باسابقه ، این رویه وجود دارد و مردم پیش از حضور در حوزه های رای گیری ، می دانند که کلیت تیم اجرایی رئیس جمهور را چه کسانی تشکیل می دهند. این امر در این دوره انتخابات در کشور ما نیز مطرح شده و دست کم به صورت یک انتظار عمومی درآمده است. البته درباره بسیاری از نامزدها، می توان حدس زد که با چه کسانی همکاری خواهند کرد، اما با معرفی رسمی معاون اول ریاست جمهوری ، رای مردم به صورت آگاهانه تر به صندوق ها ریخته می شود ، یعنی هم به رئیس جمهور و هم به برنامه های وی و هم به همکاران او در کابینه ، یک جا رای داده می شود.
برگزاری انتخابات در کشور، تنها ابزاری برای جابجایی قدرت در میان مدیران گوناگون و نیروهای سیاسی رقیب نیست ، بلکه فرصتی برای نهادینه کردن دمکراسی و ایجاد فرهنگ سیاسی مشارکتی در میان توده های مردم و نخبگان سیاسی کشور است.
اگر در هر دوره و در جریان هر انتخابات ، چند گام به پیش برداشته شده و ساز و کار کارآمدتری تدارک شود، می توان به نهادینه تر شدن مردم سالاری با رویکرد دینی ، امیدوارتر بود.