کاهش جمعیت حیات وحش در پارک​های گلستان

هوشنگ ضیائی در گفت‌وگو با ایسنا افزود: طی دو، سه سال اخیر جمعیت حیات‌وحش در مناطق آزاد به کلی از بین رفته و حتی در برخی مناطق حفاظت شده نیز فقط 5 تا 10 درصد از جمعیت حیات وحش باقی مانده است.

به گفته وی، اکنون از گله‌های بزرگ ده هزار راس کل، بز، قوچ، میش و آهوی وحشی در استان‌های شیراز، بوشهر و آذربایجان چیزی باقی نمانده است.

این کارشناس ارشد حیات وحش، سرشماری و تهیه آمار دقیق از حیات ‌وحش کشور را اولین اقدام برای جلوگیری از ادامه روند نابودی آنها دانست و افزود: پس از تهیه آمار دقیق باید با بررسی شرایط پروانه‌های شکار و صید را صادر کرد، چرا که صید و شکار بی‌رویه دلیل اصلی کاهش جمعیت حیات ‌وحش کشور است.

ضیائی تصریح کرد: متاسفانه اکنون در بیشتر نقاط به جای آمارگیری و مطالعه، سالانه 5 درصد به جمعیت سال گذشته اضافه کرده و به عنوان آمار حیات‌وحش اعلام می‌کنند؛ در صورتی که این کار باید با کمک مردم محلی، طبیعت‌گردان و حتی شکارچیان انجام گیرد.

به گفته وی با استفاده از کمک مردم محلی و شکارچیان از شکار بی‌رویه حیوانات جلوگیری می‌شود، چرا که وقتی شکارچی مشاهده کند دیگر حیوانی باقی نمانده، شخصا دست به شکار حیوانات نخواهد زد.

ضیائی با بیان این که علاوه بر تعداد حیات‌وحش باید ترکیب آنها را نیز محاسبه کرد، افزود: به طور کلی نسبت حیوان نر بیش از ماده باید یک به چهار باشد و اگر تعداد حیوانات نر کم شود، بسیاری از حیوانات ماده از بچه‌دار شدن محروم خواهند شد.

وی خاطرنشان کرد: اکنون در بسیاری از نقاط کشور تعداد میش‌هایی که زایمان نکرده‌اند، بسیار زیاد است که این مساله حفظ این گونه گیاهی را با مشکل مواجه خواهد کرد.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: اگر در منطقه‌ای تعداد سم‌داران مانند کل، بز، قوچ، میش، آهو، گوزن، جیبر و مرال از 200 راس کمتر باشد، حتی اگر این جمعیت حفاظت هم شود طی صد سال به کلی نابود خواهد شد، چرا که با خانوادگی شدن جفت‌گیری و تغییرات ژنتیکی تعداد زاد و ولدها بسیار کاهش می‌یابد. این در حالی است که در ایران نه دسته‌های 200 تایی، بلکه دسته‌های ده، 20 تایی سم‌دار وجود دارد.

به گفته ضیایی برای حفاظت از حیات ‌وحش و افزایش آنها باید تمام مردم بسیج شوند تا در این صورت پس از افزایش جمعیت و برقراری ارتباط میان جمعیت‌های مختلف، مساله مشکلات ژنتیکی و توقف زاد و ولد حیوانات نیز حل شود.