نگاه نعل وارونه اسرائیل

ترور رفیق حریری نخست وزیر سابق لبنان ، پرسشهای متعددی در حول انگیزه های عاملان این اقدام و همچنین تبعات و پیامدهای حذف وی از صحنه سیاسی این کشور مطرح می سازد.

کد خبر: ۵۹۱۴۰

نکته تازه این مبحث به شتاب واشنگتن و اسرائیل و همچنین برخی از دوایر سیاسی لبنانی به پیونددادن این ترور به مساله حضور نظامی و سیاسی سوریه در لبنان و انتخابات پارلمانی آتی این کشور مربوط می شود.
بدیهی است هدف اصلی از دامن زدن به این مبحث ، ایجاد موجی از فشار علیه سوری ها برای عقب کشاندن نیروهایشان از این کشور در آستانه برگزاری انتخابات پارلمانی است.
با این حال نکات ذیل می تواند تصویری دقیق تر از ماجرای ترور رفیق حریری ، ارائه دهد:
الف : در چند ماه گذشته برخی از مخالفان حضور سوریه مورد حملات فیزیکی قرار گرفتند.
از جمله باید به مروان حماده ، عضو برجسته حزب سوسیالیست ترقیخواه به رهبری ولید جنبلاط و نماینده مستعفی پارلمان لبنان اشاره کرد.
وی سوریه را مسوول سوؤقصد علیه جانش دانست ، چنانکه پریروز نیز در اظهاراتی خشمگینانه ، بار دیگر دمشق را به تدارک ترور رفیق حریری متهم کرد.
ولید جنبلاط ، رهبر سیاسی دروزی های لبنان و دبیر کل حزب ترقیخواه سوسیالیست که در تازه ترین تحولات درونی این کشور با رفیق حریری علیه حضور نظامی سوریه همپیمان شده است ، عوامل سوری را متهم به ترور پدرش ، کمال جنبلاط ، از سیاستمداران برجسته دهه 70 لبنان کرد و بدین ترتیب خصومت آشکاری میان حزب ترقیخواه سوسیالیست که در جنگهای داخلی همپیمان سوریه و جنبش امل به رهبری نبید بری بود و دمشق پدید آمده است.
ب : رفیق حریری ، به اعتدال و میانه روی حتی در مخالفت با حضور نظامی سوریه معروفیت داشت و هیچگاه مواضع افراطی ، نظیر مارونی های مسیحی و همپیمانان تازه آنان یعنی دروزی ها علیه سوریه اتخاذ نکرد و سوری ها هم به لحاظ این که حریری شناسنامه سوری نیز داشته است او را به عنوان شهروند کشورشان می دانستند.
ج: یک ضلع ائتلاف ضد سوری را مارونی های مسیحی افراطی مرکب از کلیسای مارونی و ژنرال میشل عون رئیس جمهوری خودساخته و فراری تشکیل می دهند.
با این حال ، لحن کلام مارونی ها علیه سوریه ، در مقایسه با فراکسیون ولید جنبلاط ، بسیار محتاطانه تر است و دلیل آن ، سلب هرگونه بهانه برای احیای اتهامات قبلی علیه آنان در مورد همکاری با رژیم صهیونیستی است.
از طرفی باید در نظر گرفت حمله نظامی امریکا علیه عراق و افزایش تهدیدات اسرائیل علیه سوریه و همچنین بروز فضای تنش آمیز در روابط دمشق و واشنگتن ، به مخالفان حضور نظامی سوریه در لبنان جسارت بیشتری برای ابراز اعتراض و مخالفت صریح تر و عملی تر با این حضور ، بخشید.
با این حال ، جریانات اصلی سیاسی مسلمانان - متشکل از شیعیان و سنی ها - به اضافه دولت لبنان همچنان از حضور نظامی سوریه در لبنان حمایت کرده و بر استمرار این حضور پافشاری می کنند و به علاوه ، آنان از توان کافی برای خنثی سازی طرحهای مخالفان برخوردارند.
چنانکه امروزه ، با تمام قوا به مخالفت با قطعنامه 1559 شورای امنیت که خواهان خروج نیروهای سوری از لبنان و خلع سلاح احزاب شبه نظامی است ، پرداختند.
در این میان رفیق حریری ، از نگاه معتدل تری نسبت به آینده روابط سوریه و لبنان برخوردار بود و به همخوانی و هم افزایی تاریخی میان 2 کشور ، باور داشته و از این منظر ، وی را نمی توان در شمار شخصیت های متخاصم با دمشق قرار دارد.
واقعیت این است که دولت لبنان می کوشید اجرای قطعنامه مزبور را مشمول مرور زمان کرده و آن را بلا اثر نموده و از فعلیت بیندازد و این امر ، طبعا مستلزم برقراری آرامش و عدم تهییج و تحریک مخالفان است.
از طرفی ، متلاطم ساختن فضای سیاسی و برانگیختن افکار عمومی علیه سوریه از طریق تدارک طرحها و سناریوهای ایذایی ، مطلوب مخالفان ادامه حضور نظامی سوریه در لبنان است.
از این رو ، به سادگی می توان ردپای عوامل موساد و یا سیا را در ماجرای تدارک ترور رفیق حریری پیدا کرد.
بویژه این که این دو دستگاه اطلاعاتی ، سوابق مشمئزکننده ای در طراحی سناریوهای برهم زننده ثبات و استواری سیاسی در کشورهای جهان دارند.