یاد و خاطره بهرام سارنگ زنده شد

سهیل محمودی در ابتدای این مراسم ضمن گرامیداشت یاد و خاطره این خواننده موسیقی ایرانی گفت: بهرام سارنگ از آن چهره‌های دوست‌داشتنی روزگار ما بود و بی‌رحمی و رنج های این روزگار بود که شامل حال ما شد که شاهد از دست رفتن این هنرمند ارزنده بودیم در حالیکه می توانستیم تا سالهای زیادی از همراهی و هنرنمایی این هنرمند بزرگ موسیقی ایرانی در کشورمان استفاده کنیم.

مرگ بهرام سارنگ همه ما را ویران کرد

وی ادامه داد: سال گذشته که خبر درگذشت بهرام سارنگ را شنیدیم به واقع ویران شدیم چرا که هنرمندی در غربت از میان ما رفت که می‌توانست با هنر خود در سرزمین ما باقی بماند. البته نباید این نکته را هم فراموش کنیم که خانواده او با چه رنج و مشقتی پیکر او را از کشور آمریکا به تهران منتقل کردند تا این هنرمند در آغوش سرزمینش آرام بگیرد و این امر بسیار ستودنی است که باید به خانواده این هنرمند تبریک گفت.

این شاعر و ترانه سرا در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به حضور چشمگیر زنده یاد سارنگ در عرصه خوانندگی موسیقی ایرانی تصریح کرد: بهرام سارنگ از صدایی استثنایی برخوردار بود که فقط مختص به خودش بود. او در هنر همیشه حاشیه ساز موسیقی همواره تلاش می کرد که بدون حاشیه به فعالیت خود در این عرصه ادامه دهد. با اینکه شغل او هنر نبود اما همواره و همیشه اولین توجهش به هنر بود و با همین نگاه توانست یک استواری محکمی را بین هنر خود و مردم برقرار کند.

محمودی گفت: بهرام سارنگ ویژگی‌های بسیار انسانی داشت که همه ما باید در جهت ثبت و ضبط آثار او تلاش کنیم و یادنامه‌ای را در خور شان این هنرمند منتشر کنیم تا یاد و خاطره او تا سالها در ذهن مردم و مخاطبان موسیقی باقی بماند. البته درست است که در 8 سالی که بر ما گذشت امکان دیالوگ متقابل میان استاد و شاگرد، مردم و هنرمندان به حداقل رسیده بود اما امیدوارم با توجه به شرایط جدید این شرایط دیگر وجود نداشته باشد و ما شاهد حضور پررنگ بزرگان موسیقی ایران همچون بهرام سارنگ باشیم.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با انتقاد از سیاست‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت گذشته تصریح کرد: این وزارتخانه در دوره قبل کار چندانی برای هنرمندان نکرد. این دوستان فقط برگزارکننده چند مراسم تشییع بودند. اتفاقا خیلی از دوستان هم صنف ما که از خود ما بودند نه تنها هیچ کاری نکردند بلکه فعالیت‌هایی را انجام دادند که ما را بیشتر به عقب هدایت کرد.

انتقاد از برگزار کنندگان مراسم تحلیف رییس جمهوری

فاضل جمشیدی هم در این مراسم ضمن تجلیل از مقام هنری زنده یاد بهرام سارنگ خاطرنشان کرد: همه ما باید تلاش کنیم که از مرگ بزرگان فرهنگ و هنر این سرزمین چیزهای زیادی یاد بگیریم چرا که در غیر اینصورت جز یک مراسم تدفین و تشییع و یادبود چیز دیگری برای ما باقی نمی ماند. ما باید به این نکته برسیم که چقدر مرگ دیگران روی ما اثر می گذارد.

وی ادامه داد: بهرام سارنگ دغدغه های زیادی داشت و اتفاقا به خاطر این دغدغه ها بود که در سالهای پایانی عمرش به خارج از کشور مهاجرت کرد و در آنجا به فعالیت خود ادامه داد. او با اینکه  از محل دیگری غیر از موسیقی ارتزاق می‌کرد اما همیشه دغدغه های صنفی داشت که دوست داشت همه آنها روزی به سرانجام برسد. به همین دلیل او همیشه سعی کرد هنر در کنار کارش باشد.

این خواننده در ادامه صحبتهای خود با اشاره به توجه مسوولان دولت های مختلف به پاسداشت مفاخر فرهنگ و هنر کشورشان تصریح کرد: متاسفانه در حالیکه مسوولان بسیاری از کشورها به موضوع تامین اجتماعی هنرمندان خود بیش از گذشته توجه نشان می دهند اما ما هنوز در کشورمان پیرامون موضوع تامین اجتماعی هنرمندانمان در همه عرصه ها با مشکل مواجه هستیم. در حالیکه هنوز نمی دانیم که معرف هر کشوری به دنیا همان فرهنگ و هنر آن سرزمین است. فرهنگ و هنری که بهرام سارنگ هم جزوی از آن بود اما ما به هیچ عنوان تلاش نکردیم جایگزینی برای وی پیدا کنیم.

جمشیدی افزود: درآمد بهرام سارنگ از فعالیت‌های اقتصادی بود که به موسیقی ارتباطی نداشت، به همین خاطر او هیچ‌گاه دستش را جلوی فردی دراز نکرد. اما آیا این ویژگی می تواند برای جامعه‌ای که داعیه‌دار فرهنگ و هنر است ویژگی مثبتی باشد؟ آیا ما نباید طوری عمل می کردیم که هنرمند بزرگی چون بهرام سارنگ فارغ از دغدغه های اقتصادی از هنر به عنوان محل درآمد خود استفاده کند.