کری خوانی مولایی برای رضازاده : رکوردت را می شکنم

بهادر مولایی در گفت‌وگو با ایسنا درباره عملکرد متفاوتش در بازی‌های یونیورسیاد نسبت به رقابت‌های قهرمانی آسیا، اظهار کرد: نتیجه‌ نگرفتن در مسابقات قهرمانی آسیا یک اتفاق بود، چرا که من رقابت‌ها را دست کم گرفتم. از سوی دیگر تخته مسابقات مشکل داشت و از ناحیه کتف چپ نیز آسیب دیده بودم، اما برای بازی‌های دانشجویان جهان خودم را از لحاظ قدرتی و فکری آماده کردم به طوری که وقتی از مسابقات قهرمانی آسیا برگشتم "استارت لیست" بازی‌های یونیورسیاد را دیدم و با سرمربی تیم ملی رقبا را آنالیز کردیم که با آنالیزهای خوب سرمربی و شناختی که از وزنه‌برداران اوکراینی و روسی داشت، خدا را شکر خوب ظاهر شدم و وزنه‌های خوبی زدم.

وی ادامه داد: تمرین‌هایم از قهرمانی آسیا تا یونیورسیاد تغییری نکرد، بلکه تمام مشکلاتم را کنار گذاشتم و محکم به تمرین کردن چسبیدم که خوشبختانه توانستم اولین وزنه‌برداری باشم که در سن 21 سالگی وزنه 254 کیلوگرمی را بالای سر برده است. البته درست است قهرمان نشدم، چرا که نفر اول این دسته مدال برنز المپیک را دارد و نسبت به من با تجربه‌تر است، با این حال نشان نقره من نیز مدال کمی نیست.

مولایی درباره تفاوت وزنه‌های انتخابی خود در یونیورسیاد نسبت به قهرمانی آسیا نیز، بیان کرد: با توجه به این که سطح بازی‌های دانشجویان جهان بالا بود نمی‌شد با وزنه‌های کمتری کار را آغاز کنیم. سرمربی تیم ملی نیز گفت باید 90 تا 95 درصد رکورد را در حرکت اول بگیری. همچنین حمله ور شدنم به رکورد آقای رضازاده برای این بود که هم رکورد جهان را بزنم و هم با این وزنه در یونیورسیاد قهرمان شوم که خب قسمت نبود، اما در مسابقات قهرمانی جهان آن را می‌زنم.

وزنه‌برداری دسته فوق سنگین ایران با بیان این که در مسابقات قهرمانی جهان مدالی کمتر از طلا نمی‌خواهد، تصریح کرد: تمرین‌هایم را برای مسابقات قهرمانی جهان با جدیت بیشتری آغاز می‌کنم، البته سطح مسابقات جهانی با یونیورسیاد هیچ تفاوتی ندارد و شاید تنها یک یا دو نفر اضافه شوند. با این حال نباید آن رقابتها را دست کم بگیرم و خود را از لحاظ ذهنی و قدرت بدنی برای کسب مدال طلا و زدن رکورد جهانی در حرکت دو ضرب آماده می‌کنم. البته وزنه‌هایی که در مسابقات قهرمانی جهان می‌زنم 15 تا 20 کیلوگرم نسبت به یونیورسیاد افزایش خواهد داشت و 100 درصد از پس این وزنه‌ها بر می‌آیم.

دارنده نشان نقره دانشجویان جهان در پایان گفت: مسلما می‌توانستم در آسیا بهتر کار کنم، اما قسمت نبود. در واقع مسابقات آسیایی تلنگری برای من شد تا یونیورسیاد را دست کم نگیرم. همچنین تجربه خیلی خوبی برای مسابقات قهرمانی جهان، بازی‌های آسیایی و المپیک برزیل به دست آوردم.