آفتاب رو به غروب اردوغان

 او رهبر حزب عدالت و توسعه ترکیه است. اردوغان متولد استانبول است و در مدرسه‌ای مذهبی درس خواند و سپس به مدرسه عالی اقتصادی و تجاری آکسارای که بعدا به دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه مرمره تغییر نام داد، راه یافت. او مدتی نیز در یک باشگاه فوتبال محلی به شکل نیمه حرفه‌ای بازی می‌کرد. اردوغان سپس در اداره حمل و نقل شهر استانبول شروع به کار کرد و سال ۱۹۸۰ با رد تقاضای رئیس خود برای تراشیدن ریش از ادامه کار بازماند. وی سال ۱۹۷۸ با امینه اردوغان ازدواج کرد و اکنون دارای چهار فرزند، دو پسر و دو دختر است. او از معدود سیاستمداران ترکیه ‌است که قادر به تکلم به هیچ‌یک از زبان‌های خارجی نیست.

اواخر سال ۱۹۷۰ اردوغان به حزب رستگاری ملی به رهبری نجم‌الدین اربکان پیوست. ده سال بعد این حزب منحل شد. سال 1983 این حزب با نام جدید حزب رفاه کار خود را شروع کرد. سال 1991 این حزب توانست موفقیت‌های بزرگی به‌دست آورد و اردوغان نیز از استانبول به‌عنوان نماینده به پارلمان راه یافت. سه سال بعد او شهردار استانبول شد و به محبوبیت زیادی دست یافت. سال 2002 اردوغان از منطقه سیرت به‌عنوان نماینده به مجلس راه یافت و به عنوان نخست‌وزیر برگزیده شد. وی در دوران نخست‌وزیری خود برمحبوبیتش افزود. در خارج از ترکیه نیز او همواره منافع ملی کشورش را تعقیب می‌کرد. در جریان کنفرانس داووس، برای نخستین‌بار با شیمون پرز، رئیس‌جمهور اسرائیل در افتاد و به دفاع از حقوق فلسطینی‌ها برخاست. این اقدام محبوبیت او را بویژه در بین فلسطینی‌ها و کشورهای عربی دوچندان کرد. با شروع برخی ناآرامی‌ها در سوریه این بار نیز اردوغان بشدت به بشار اسد، رئیس‌جمهور این کشور حمله کرد و از همان زمان به دفاع از گروه‌های مخالف برخاست. با شروع اعتراضات در میدان تقسیم، اردوغان به صورتی پرخاشگرانه و با لحنی نامناسب با معترضان سخن گفت و آنها را اراذل و اوباش خطاب کرد. این مساله موجب تشدید اعتراضات و کاهش محبوبیت اردوغان شد، به طوری که دوستانش در درون حزب عدالت و توسعه نیز او را مورد انتقاد قرار دادند. برخی براین باورند که برخورد‌های اخیر اردوغان به جایگاه سیاسی او در آینده بشدت آسیب رسانده است.