کاراته، ورزش رزمی با جنبه معنوی

در برخی سبک‌ها فنون گلاویزی، قفل مفصل، مهاری، پرتابی و ضربه به نقاط حساس نیز آموزش داده می‌شود. هنرجویان این رشته کاراته‌کا نامیده می‌شوند. به طور کلی سبک‌های کاراته به سه دسته کنترلی، غیرکنترلی و رینگی تقسیم می‌شود. شوتوکان، شیتوریو، وادوریو و گوجوریو سبک‌های متعلق به دسته کنترلی هستند. کیوکوشین، گوجوریو و انشین هم متعلق به دسته سبک‌های غیرکنترلی هستند. توسعه کاراته در ایران نیز باعث شد سبک‌های جدیدی از این رشته رزمی در ایران به وجود بیاید. کان ذن ریو و جو کای بو کاراته از سبک‌هایی هستند که در ایران شکل گرفتند. جو کای بو کاراته ترکیبی از کاراته و دو رشته رزمی دیگر یعنی جودو و بوکس است. در حال حاضر، سبک‌های مختلف کاراته، بالغ بر صدها سبک می‌شود که درواقع، بازگشت همه آنها به چهار سبک اصلی و مادر از سبک‌های اصلی و کنترلی و یک سبک نیمه‌کنترلی هستند.

تلاش‌ها برای المپیکی شدن کاراته

این رشته از سوی کمیته بین‌المللی المپیک هم به رسمیت شناخته شده، اما تاکنون نتوانسته است وارد برنامه بازی‌های المپیک شود. در سال ۲۰۰۵ این رشته تا آستانه ورود به المپیک ۲۰۱۲ لندن پیش رفت، اما در جریان رای‌گیری کمیته بین‌المللی المپیک نتوانست اکثریت دوسوم آرا را برای ورود به المپیک کسب کند. لایحه رسمی المپیکی شدن کاراته بار دیگر سال 2009 توسط فدراسیون بین‌المللی کاراته به کمیته بین‌المللی المپیک تسلیم شد، اما در رای‌گیری انجام شده، کاراته رای لازم را برای المپیکی شدن نیاورد. پس از این‌که کشتی در آستانه حذف از المپیک قرار گرفت، باز هم تلاش برای المپیکی شدن کاراته آغاز شد و همچنان ادامه دارد.