بازی با جان در شهربازی‌ها

همین یکشنبه شب قبل، دو جوان در شهربازی «ائل‌گلی» شهر تبریز مصدوم شدند؛ آن هم به علت قطع شدن برق یکی از دستگاه‌های شهربازی که بازدیدکنندگان با آن سقوط آزاد را تجربه می‌کردند.

اصلا هم معلوم نیست چرا وقتی چنین نقص فنی فاحشی در وسایل این شهربازی وجود دارد که حتی با قطع شدن احتمالی برق، امکان وقوع فاجعه وجود دارد، باز هم مسئولان این شهربازی اصرار دارند که این مکان تفریحی ناامن، همچنان باز بماند؟

جالب است که در آبان 91 نیز یک خانواده سه نفره به‌علت سقوط از چرخ فلک همین شهربازی، جام مرگ را سرکشیدند و بر اثر این واقعه، دو نفر کشته و یک نفر دیگر هم زخمی شدند.

این حوادث فقط نمونه‌ای از وقایع متعددی است که در شهربازی‌های ایران رخ می‌دهد و مثلا در سال 90 نیز حادثه مشابهی در شهر قم اتفاق افتاد که بر اثر آن یک نفر کشته‌شد، اما مجموع این اتفاق‌های تلخ، تاکنون موجب‌نشده است که مسئولان از آن درس بگیرند و برای تامین امنیت شهربازی‌ها، چاره‌ای اساسی بیندیشند.

درحالی که شهرداری‌ها، دولت، بخش خصوصی و مسئولان شهربازی، هر کدام به نوعی از تامین امنیت شهربازی‌ها شانه خالی می‌کنند و هر کدام دیگری را مسئول این کار معرفی می‌کنند، در این میان جان مردم در شهربازی‌ها به بازی گرفته می‌شود؛ طوری که گاه سپری‌کردن لحظاتی شاد، به بهای جان استفاده‌کننده از وسایل شهربازی تمام می‌شود.

اگرچه کسی دوست ندارد که در آینده شاهد تکرار این‌گونه حوادث ناگوار باشد، اما نیم نگاهی به وسایل فرسوده و ناایمن شهربازی‌های کشور نشان می‌دهد که تا مناسب سازی کامل وسایل شهربازی‌ها، نمی‌توان حادثه تبریز را آخرین واقعه مرگبار شهربازی‌ها به‌شمار آورد.

امین جلالوند ‌/ ‌گروه جامعه