معرفت مهم‌تر از فن است

بعضی از افراد که وارد این عرصه شده‌اند بسیار با استعداد هستند و صرفا با تلاش و پشتکار خود صداپیشه شده‌اند، کوچک‌ترین توجهی هم به حاشیه‌ها ندارند و در این حرفه اخلاق مدارند، اما برخی دیگر با وجود‌ استعداد کم، حرمتی هم برای پیشکسوت قائل نیستند و دوست دارند با حذف چهره‌های قدیمی دوبله، به هر شکلی جایگزین آنها شوند، بی‌آن‌که فکر کنند قدیمی‌های هر حرفه، گنج‌های گرانبهای آن حرفه‌ هستند و اگر به جای ضدیت با آنها، در کنارشان قرار بگیرند، می‌توانند از وجود آنها بهره‌های فراوان برده و در آینده بتوانند از تجربیات آنها برای ارتقای سطح کارشان بهره ببرند.

این منصفانه نیست که نیروهای جوان بدون اعتنا به خدماتی که پیشکسوتان به دوبله داشتند، جذب و قدیمی‌ها کاملا کنار گذاشته شوند، در حالی که همه جای دنیا از افراد پیشکسوت به بهترین شکل ممکن تقدیر می‌کنند و از آنها برای ارتقای سطح کارشان بهره می‌برند.

اعتقاد من بر این است جوانان عرصه دوبله در کنار کسب دانش و فن دوبله باید اخلاق‌مدار هم باشند و معرفت کار در این حرفه را یاد بگیرند. من همواره از حضور جوان‌های با استعداد در این عرصه استقبال می‌کنم و بر این باورم باید بستر را برای ورود این افراد فراهم کرد تا به شکل درست وارد شوند، اما نمی‌توانیم توقع داشته باشیم در مدت کوتاهی آنها بتوانند جای دوبلورهای مطرح را بگیرند. در دوبله فرد باید به امضای خودش برسد که این امضا به کمک استعداد و پشتکار فراهم می‌شود و اگر اساس کار برتقلید گذاشته شود، هرگز موفقیتی انتظار صداپیشه جوان را نمی‌کشد و او، دیر یا زود از این عرصه کنار گذاشته می‌شود، چرا که زیبایی هنر به خلق آن است و تقلید حکم یک سرقت را دارد.

نکته دیگر، وجود فضای همدلی در این عرصه است که از همان حفظ حرمت‌ها و وجود معرفت در افراد ناشی می‌شود. یکی از عواملی که موجب آسیب ‌رسیدن به دوبله می‌شود استرس است و این‌که عوامل اتاق دوبله با یکدیگر یکدل نباشند و محیط شاد و پر انرژی برای کار وجود نداشته باشد.

در گذشته این جو خوشبختانه در بیشتر کارها وجود داشت و انرژی‌ای که از فضا در آن دوران می‌گرفتیم، باعث خلق آثاری مانند محمد رسول‌الله، هزاردستان، تاراج، طلسم، مادر، بایکوت، دستفروش، عروسى خوبان، باى سیکل ران، دزد عروسک‌ها، حماسه مجنون، سرعت، امام على(ع) و... در سینما و تلویزیون شد.