سوغات ناچیز دلالان ایرانی از پرتغال

از کرش و هموطنش سیموئز در تیم ملی گرفته تا الویرا در تراکتورسازی تبریز، کاستا و کاسیمیرو در صنعت نفت آبادان و مانوئل ژوزه در پرسپولیس، همگی مریبان باتجربه‌ای از مکتب فوتبال پرتغال بوده‌اند که امسال در کشورمان مربیگری کرده‌اند.

البته پیش از این مربیان، ایگناسیو نخستین مربی پرتغالی بود که به فوتبال ما وارد شد و توانست طراوت و شادابی را به فولاد خوزستان تزریق کند.

به هر حال ورود ایگناسیو به ایران، شاید سرآغازی بود بر پایان سیطره مربیان کروات در فوتبالمان و جایگزینی مربیانی از کشوری که قرابت فنی بیشتری با نوع فوتبال کشورمان دارد و از سویی مربیانش جایگاه بهتری در روند فوتبال روز جهان به دست آورده‌اند.

هرچند همین مربیان در ایران موفقیت چندان بالاتری نسبت به مربیان کروات قبلی به دست نیاورده‌اند طوری که مانوئل ژوزه در ادامه سیر قهقرایی سال‌های اخیر پرسپولیس، بدترین نتایج ممکن را با این باشگاه به دست آورد تا جایی که این روزها بعد ازدادن مرخصی اجباری به این مربی، کنار زدن او به مهم‌ترین چالش این باشگاه تبدیل شده است تا شاید از سقوط احتمالی پرسپولیس به دسته‌ای پایین‌تر پیشگیری شود.

در واقع ژوزه به هیچ وجه نتوانست موفقیت‌های استانکو را در پرسپولیس تکرار کند و حتی نتایجی در سطح دیگر مربیان کروات پیشین این باشگاه نظیر مت کوویچ، بگوویچ یا کرانچار به دست آورد، همچنان که کرش هم نتوانسته افتخارات برانکو را تکرار یا حتی تحولات مثبتی را که ایویچ و بلاژه ویچ در تیم ملی به وجود آورده بودند انجام دهد! با این اوصاف باید اذعان کرد سوغات‌های دو سال اخیر دلالانی که از کشور پرتغال مربی وارد کرده‌اند حتی از آورده‌های دو دهه قبل آنها (مربیان کروات) نیز کم بهره تر بوده است و باید منتظر ماند و مشاهده کرد که اتوبوس بعدی آنها وارد کدام کشور خواهد شد و مسافران وارداتی بعدی این سوداگران، چه ملیتی دارند؟!