ملوان خاطرات آسیایی خود را تکرار می‌کند

این در حالی است که ملوان‌ها از چهار دهه پیش به این سو، جدای از کارنامه درخشانشان در جام حذفی، همیشه تنها برای حفظ آبرو و بقا در لیگ تلاش کرده‌اند و هیچ‌گاه در لیگ، شانسی برای قهرمانی پیدا نکرده‌اند. در چنین شرایطی با محمد احمدزاده سرمربی نام‌آشنا و گلزن سال‌های دور این تیم به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

حضور هزاران انزلی‌چی در ورزشگاه اختصاصی راه‌آهن، اتفاقی بود که بعد از سال‌ها دوباره رخ داد.

این بار شرایط کاملا با سه سال پیش فرق می‌کند. آن سال، تیم ما در رده نهم بود که من استعفا دادم و رفتم. دلیل آن هم این بود که کار ما از پایه با اشکال‌های زیادی روبه‌رو بود، موضوعی که بسیار نگران و ناامیدم کرده بود. در حقیقت آن زمان ما هم مشکل در ساختار مدیریتی داشتیم و هم آنقدر منابع مالی‌مان محدود بود که توانایی حفظ بازیکنان‌مان را نداشتیم؛ در حالی که الان به علت بهبود شرایط مالی و استفاده از مدیریتی که کار را می‌شناسد، نه‌تنها نگران حفظ بازیکنانمان نیستیم؛ بلکه نیروهای خوب سال‌های پیش ملوان را هم جذب کرده‌ایم. در برخی پست‌ها هم کمبودهایمان را با بازیکنان دیگری رفع کرده‌ایم.

در چنین شرایطی اصلا نگران مطالبات زیاد هواداران نیستم و اتفاقا آن را موتور پرقدرتی برای به جلو راندن بیش از پیش تیمم می‌دانم؛ همان تماشاگرانی که در همه شرایط حامی ملوان بوده‌اند، الان احساس می‌کنند تیم متفاوتی از گذشته پیدا کرده‌اند که مایه امیدواری‌شان شده است.

متاسفانه ارقام انتقال بازیکنان آنقدر دستخوش افزایش شده است که در برخی موارد دست‌ ما بسته می‌شود. جلال خود به خاطر علاقه زیادش به انزلی و ملوان، قبل از انتقالش به پرسپولیس، خیلی مایل بود برای ما بازی کند، ولی تامین رقم این انتقال، خیلی سنگین بود.

فکر می‌کنم شما باید از مربیان دیگر بپرسید چگونه از این بازیکن، آن‌گونه بازی‌ها را می‌گیرند ؟! در حقیقت جو ملوان و هوادارانش طوری است که حرفه اول هر بازیکنی در آن بازی و سخت تمرین کردن است، چون تعصب تماشاگران اجازه کاری جز این را به آنها نمی‌دهد؛ در حالی که شاید در خیلی جاهای دیگر این‌گونه نباشد و بازیکنان، اولویت‌های دیگری داشته باشند.

مهرداد الان کاملا پرانگیزه است. او سخت تلاش می‌کند تا فاصله دو ساله خود با سطح اول را جبران کند و در تمرین‌ها و مسابقه‌ها کاملا جدی است. مطمئن باشید آدم‌های جدی، موفق خواهند بود.

فکر می‌کنم در فرصت خوبی که بعد از بازی با ازبکستان به وجود می‌آید، کارلوس کرش بتواند بازی‌های لیگ را با عمق بیشتری تماشا کند. در حقیقت به او پیشنهاد می‌کنم در آن فرصت، نگاه کاملی به خط حمله ملوان بیندازد؛ جایی که مهرداد اولادی و جلال رافخایی، بازیکنانی کاملا مکمل یکدیگرند و کارایی هر کدام از این دو در کنار دیگری دوچندان می‌شود.

در مجموع، استفاده از بازیکنانی خارج از تیم‌های استقلال و پرسپولیس، شجاعت و شهامت مربی تیم ملی را نشان می‌دهد و برای موفقیت این تیم و راهیابی به جام جهانی کاملا مفید است، چون این بازیکنان انگیزه بیشتری از خود نشان می‌دهند.