اختلالات ‌گفتاری‌ در ‌کودکان

زبان پیچیده‌ترین فرآیندی است که انسان در طول حیات خود آن را می‌آموزد. در واقع زبان یکی از وجوه تمایز انسان و حیوان و یکی از راه‌های ارتباط برقرار کردن با خود و دیگران است، هرگاه این ارتباط، به هر دلیلی دچار نقص شود، بر تمام جوانب شخصیتی فرد تاثیر گذارده و او را با مشکل مواجه می‌کند. مشکلات گفتاری در کودکان به چند دسته تقسیم می‌شود؛ گاهی بچه‌ها در شروع گفتار تاخیر دارند، ولی وقتی شروع به صحبت می‌کنند، مشکلی ندارند.‌ مشکلات گفتاری در کودکان معمولا هم جنبه ارثی دارد و هم مربوط به مشکلات رفتاری و ارتباطی است. چنانچه بعد از سه سالگی تعاملات اجتماعی کودک قابل انتظار نبود، با گفتاردرمانی باید این تاخیر جبران شود. اختلال‌های گفتاری از نظر شدت متفاوت است و می‌توان آنها را از سرزبانی صحبت کردن خفیف تا تردید‌های گفتاری مانند تولید صداهای گفتاری به صورت اشتباه، تولید صدای اضافه هنگام صحبت کردن، مکث‌ها و لکنت‌های شدید، متفاوت دانست. ‌بعضی از کودکان مشکلات گفتاری و تاخیر در گفتار دارند یا در کنار آن اختلال حرکتی هم دارند، این دسته از کودکان به بیماری اوتیسم مبتلا هستند. در این صورت کودک به خدمات روانپزشکی و در کنار آن به آموزش توانبخشی بخصوص کاردرمانی و گفتاردرمانی نیاز دارد. گفتاردرمانی به بررسی اختلالات گفتاری می‌پردازد.