فناوری هسته ای و توسعه کشور

1- برخی از دوستان ما اخیرا در سخنرانی های خود که طعم تبلیغات انتخاباتی هم دارد قاطعانه اعلام کرده اند که تکنولوژی هسته ای برای پیشرفت کشور از ضروریات است و بدون سرمایه گذاری وسیع در آن نمی توان به ایران اسلامی آباد و آزاد دست یافت.

کد خبر: ۵۱۲۰۷

از آنجا که مساله صنعت هسته ای با منافع و بلکه امنیت ملی ما ربط وثیق پیدا کرده است ، می بایست در این زمینه ذهن خود را سامان دهیم و بین مقولات متعدد مانند حقوق ملی ، توان هسته ای و توسعه ملی ظرافت های لازم را مدنظر داشته باشیم.
2- آنچه امروز همه نظام با پشتیبانی وسیع ملی به دنبال آن است پاسداری از یک حق مسلم ملت ایران می باشد و آن دستیابی به تکنولوژی هسته ای برای مصارف صلح آمیز است. این حق ، قطع نظر از توان بالفعل کشور در زمینه هسته ای ثابت و تغییرناپذیر است . به عبارت دیگر ، حتی اگر هیچ قدم مهمی در زمینه دستیابی به انرژی هسته ای برنداشته باشیم باز هم این حق برای ما ثابت و مسلم بود و اگر در آینده به دستاوردهای فنی بسیار پیشرفته در این زمینه دست بیابیم باز هم این حق بدون کم و کاست برای ما مسلم می باشد. البته من برای ملت ایران حقی فراتر از حقوق منصوص در ان.پی.تی قایل هستم ؛ زیرا این قرارداد را مرده می دانم و کسانی که آن را از حیات انداخته اند همانا کشورهایی مانند امریکا ، رژیم صهیونیستی و انگلیس هستند. لذا دایره حقوق ما در واقع باید ورای این عهدنامه ترسیم گردد ، لیکن آنچه در کشور اجماع چشمگیری دارد، حول سند فوق الذکر است.
3- نکته مهم دیگر توان هسته ای کشور است. همان طور که اشاره کردیم حقوق ما قطع نظر از میزان این دستیابی ، ثابت و مسلم می باشد. در عین حال باید بگویم که:
اولا ، توان واقعی ما در دانش و تکنولوژی هسته ای فقط با ارزیابی تخصصی معین می شود و منحصرا چنین ارزیابی است که باید پایه تصمیم گیری ها باشد.
ثانیا ، دانش هسته ای و بخصوص «فیزیک هسته ای» به معنای فنی و علمی آن ، متاسفانه در کشور در مقایسه با برخی شعب دیگر این علم سطح قابل قبولی ندارد.
ثالثا ، حکومت باید قطع نظر از جوسازی ها و تبلیغ های دشمنان و فارغ از مواضع مصلحتی ، برای رشد این شعبه از دانش و صنعت همراه آن ، که منافع بسیاری برای زندگی بشر دارد سرمایه گذاری هدفدار ، با حساب و کتاب ، تخصصی و قابل ارزیابی بنماید.
4- جایگاه تکنولوژی هسته ای در توسعه ملی نباید در فضای مبارزه سیاسی با دشمنان ملت از موضع درست خود منحرف گردد.
به نظر من ، با اذعان به اهمیت والای علمی دانش هسته ای و جایگاه حساس تکنولوژی مربوط به آن ، برنامه توسعه ملی ما اولویت های دیگری را دارد که شامل خودکفایی در اقلام اساسی با تکیه بر تولید ملی و صنایع غذایی کشاورزی و خوداتکایی در دفاع است که خود مجموعه وسیعی از علوم و فنون را طلب می نماید و دستیابی به موقعیت منطقه ای و بلکه جهانی در صنایع نفتی است که باید جای صرفا صادرات نفت خام را بگیرد.
همچنین توسعه و مدرن سازی شبکه مخابراتی کشور به همراه شبکه مواصلاتی از محورهای شاخص و حیاتی و البته بسیار مهمتر از توسعه تکنولوژی هسته ای برای پیشرفت کشور می باشد.
از لحاظ تولید انرژی ، شاید معقول ترین گزینه تاسیس 5 نیروگاه اتمی در 50 سال آینده باشد. یعنی هر 10 سال یک نیروگاه که در چهارگوشه کشور و مرکز آن قرار می گیرند و علاوه بر رفع نیازهای داخلی امکان صادرات آن را هم فراهم می سازند.
خلاصه کلام این که : دوستان سیاستمدار باید تکیه اساسی خود را در تثبیت حقوق ملی قرار دهند و این دفاع معقول و حقوقی را آلوده به ادعاهای نامطمئن در زمینه توان هسته ای و یا تصویرهای بی پایه از نقشه توسعه و آبادانی کشور نسازند.