هدفم استاد بزرگی شطرنج است

این رقابت‌ها از 20 آبان در روسیه برگزار می‌شود و در واقع فینالی برای بهترین‌های شطرنج زنان دنیاست. 64 شطرنج باز در این دوره از رقابت‌ها شرکت دارند. این رقابت‌ها هر دو سال یک‌بار برگزار می‌شود و بزرگ‌‌ترین مسابقه‌ای است که برای بانوان در سطح جهانی وجود دارد. هر چند می‌دانم کار سختی پیش رویم است، اما می‌خواهم موفقیت بزرگی در این دوره از رقابت‌ها به دست بیاورم.

سال 2010 من قهرمان رقابت‌های قهرمانی آسیا شدم و همان زمان جواز حضور در مسابقه‌های جهانی را هم کسب کردم.

من همیشه در حال تمرین هستم. بیستم شهریور از المپیاد جهانی ترکیه برگشتم و از آن زمان بدون وقفه تمرین می‌کنم.

خیر، همچنان بدون مربی تمرین می‌کنیم. اگر این مربی در ایران حضور داشت بابرنامه‌تر تمریناتمان را دنبال می‌کردیم. امیدوارم خیلی زود به ایران برگردد.

من پیش از این دو بار دیگر هم سال‌های 2006 و 2008 در این مسابقه‌ها شرکت کرده بودم، اما در آن مسابقه‌ها نتوانستم به مراحل بالاتر راه پیدا کنم. رقابت‌های قهرمانی جهان به صورت حذفی برگزار می‌شود و شطرنج بازان به محض باخت از دور مسابقات خارج می‌شوند.

مقامی را مدنظر ندارم، هدف من این است که در این دوره از مسابقه‌ها به مراحل بالاتر صعود کنم. ابتدا به جمع 32 شطرنج باز دور دوم راه پیدا کنم و سپس وارد جمع 16 شطرنج باز شده و به این ترتیب به مراحل بالاتر بروم.

بسیار زیاد. همین که به عنوان یک ایرانی در جمع 64 شطرنج باز برتر دنیا قرار دارم خیلی خوشحالم. من بین این تعداد، نفر پنجاهم هستم و به همین دلیل روی کاغذ شانس کمی برای موفقیت دارم، اما ناامید نیستم و این پتانسیل را درخودم می‌بینم که حضور قدرتمندی در رقابت‌ها داشته باشم.

بسیار سخت است. قهرمانی در این رقابت‌ها، بزرگ‌ترین افتخاری است که می‌توان در شطرنج بانوان به دست آورد. این رقابت‌ها در ارتقای ریتینگ شطرنج بازان نقش زیادی دارد. البته هدف بزرگ‌تر من این است که استاد بزرگ شطرنج بانوان شوم.

بله، چرا که نه؟! کار سختی است، اما غیرممکن نیست. البته برای این که این هدف واقعا عملی شود باید مدت زمان زیادی سپری شود.

خیلی پیشرفت کرده‌ایم که یکی از دلایل این پیشرفت اهمیت دادن خانواده‌ها به این رشته است. ما استعدادهای زیادی در کشور داریم که با وجود سن و سال کم، توانایی بسیار زیادی دارند. همین الان نوجوانان زیادی به تیم ملی بزرگسالان راه یافته‌اند که این اتفاق نشان می‌دهد ما حداقل در رده‌های پایه وضع بسیار خوبی داریم. شطرنج تنها رشته در ایران است که والدین هیچ مخالفتی با آن ندارند و براحتی اجازه می‌دهند فرزندانشان در مسابقات شرکت کنند. پذیرفته شدن شطرنج به عنوان یک ورزش فکری بین خانواده‌ها پیشرفت‌های زیادی را رقم زده است.

با شطرنج یاد گرفته‌ام که همیشه پشتکار داشته باشم. بالا رفتن قدرت تجزیه و تحلیل و تمرکز نیز ویژگی رایجی است که بین همه شطرنج‌بازان وجود دارد.