معصومی و ساخت زندگی مادر سوخته سرایی

فیلم «چشمان پدر» را دو سه بار تلویزیون پخش کرد، ولی «عاشقی» تا به حال نمایش داده نشده است. من فیلم‌هایم را برای دل خودم می‌سازم، هر چند جوایزی هم گرفته است.

فیلم نیمه‌تمامی با عنوان «مادر یک قهرمان» دارم که بخش‌های اصلی‌اش فیلمبرداری شده است. این فیلم در سال 88 ساخته شد و درباره زندگی مادر رضا سوخته‌سرایی قهرمان کشتی ایران و جهان است.

به هر حال سوخته‌سرایی یکی از کشتی‌گیران موفق ماست. در آن مقطع مادر ایشان مریض بودند و افسردگی و آزردگی که از مریضی مادر برای ایشان به‌وجود آمده بود، کمی برایم عجیب بود. چون آدمی با آن شکل و شمایل و درشتی اندام، به نظر می‌رسد که نباید دلی به این نازکی داشته باشد. یادم هست ایشان برایم تعریف می‌کرد که چطور مادرش 15 کیلومتر او را از ده‌شان به دوش کشیده تا به بیمارستان برساند. آن زمان سر سریال «مثل هیچ کس» بودم که رفتم به علی‌آباد کتول و از آنها دو حلقه فیلم گرفتم. البته این خانم فوت کرد ولی قسمت‌های بیشتر فیلم گرفته شد و بخش اندکی از آن مانده است.

بله، من اصولا دغدغه فکری مادرها را درک می‌کنم و دوست دارم حال و هوای آنها را نشان دهم. خیلی هم خوشحالم که می‌بینم همین‌طور که مسابقات وزنه‌برداران و کشتی‌گیران را نشان می‌دهند، تصاویر خانه‌ آنها و واکنش‌های مادر و دیگر اعضای خانواده را هم نشان می‌دهند. اما فقط این دغدغه من نیست، مثلا دوست دارم درباره چغازنبیل هم فیلم بسازم، اما تهیه‌کننده ندارم.

راستش تا به حال سراغشان نرفته‌ام و ترجیح داده‌ام هروقت توان مالی‌اش را داشتم، خودم تهیه کنم. یکی دو بار فیلمنامه‌هایم را ارائه داده‌ام ولی جوری برخورد کردند که منصرف شدم.

کار خوبی پیشنهاد نشده که در سینما حضور داشته باشم. ضمن این‌که در سینما باید فیلمنامه قوی داشته باشید و جایگاه هر بازیگر کاملا مشخص شود. کاری به کوتاهی یا بلندی نقش ندارم، منظورم جایگاه اصلی نقش است. مثلا در «ناخدا خورشید» نقش مروارید 5 دقیقه بود ولی به هیچ وجه نمی‌توانید آن را از قصه بیرون بکشید.

بله، اما من مدت‌هاست از سینما دور شده‌ام و نمی‌توانم در این مورد اظهار نظر کنم. حتی با تقوایی برای فیلم «رومی و زنگی» قرارداد بستم که بسیار فیلمنامه زیبایی داشت، ولی فیلمنامه را به شخص دیگری واگذار کرد.

نه، فعلا مشغول استراحت هستم.