بوکس ایران در آستانه تحول

این که بهترین‌های دنیا با چه تاکتیک‌هایی برای مبارزه با هم، خود را آماده می‌کنند یا فدراسیون‌ها برای آمادگی ورزشکارانشان چه برنامه‌ریزی‌هایی داشته‌اند از جمله نکاتی بود که بوکس ایران بیش از هر زمان دیگری خود را با آنها مقایسه کرد.

اکنون با بررسی آنچه بوکس ایران در سال‌های گذشته کاشته بود و در لندن درو کرد این ورزش در شرایط تازه‌ای قرار گرفته است؛ در مرحله گذار.

مرحله‌ای که خون تازه‌ای را به بوکس ایران تزریق خواهد کرد. یک مرحله حساس برای چهار سال آینده و به طور مسلم تصمیم‌گیری در چنین شرایطی تعیین‌کننده خواهد بود.

یک تصمیم خوب و متعاقب آن برنامه‌ریزی بهتر می‌تواند بوکس را در المپیک 2016 به مدال نزدیک‌تر کند، اما در صورتی که برنامه تازه بوکس بهتر از قبل نباشد شرایط تغییری نخواهد کرد.

اتفاقاتی که بعد از المپیک در بوکس رخ داده، نشان از این دارد که راه تازه‌ای در پیش است. نهرودی سرمربی با سابقه تیم ملی جای خود را به یک مربی جوانتر یا شاید هم خارجی خواهد داد.

سرمربیگری تیم جوانان ایران به اکبر احدی سپرده شده و در دیگر بخش‌های فدراسیون هم قرار است جوانگرایی رخ دهد. درست در ترکیب تیم ملی.

این را منوچهر مقصودی نایب رییس فدراسیون بوکس کاملا تائید می‌کند. او در پاسخ به پرسش ما می‌گوید: اتفاقاتی که در بوکس قرار است رخ بدهد به قبل از المپیک بازمی‌گردد. این تصمیم تازه نیست. از قبل برنامه‌ریزی شده بود که در همه بخش‌ها جوانگرایی رخ بدهد. ما قرار است در تیم ملی جوانگرایی کنیم که خود آقای نهرودی اولین نفری بود که جایش را به یک نیروی جوان‌تر می‌دهد. در ترکیب تیم ملی هم این اتفاق را شاهد خواهیم بود. مسابقات قهرمانی کشور که قرار است 20 مهر در اهواز برگزار شود برای ما از هر نظر تعیین‌کننده خواهد بود. این رقابت‌ها هم جنبه قهرمانی کشور دارد و هم انتخابی تیم ملی بوکس. به همه ورزشکارها هم اعلام کرده‌ایم که باید شرکت کنند. با کسی هم شوخی نداریم. نیایند، جوان‌ها جای آنها را می‌گیرند.

اما آیا ورزشکاران المپیکی ایران هم در این رقابت‌ها شرکت خواهند کرد؟ این پرسشی است که مقصودی در پاسخ به آن می‌گوید: همه المپیکی‌ها باید در این مسابقه شرکت کنند. مگر روزبهانی چه‌کاره است که در این مسابقه شرکت نکند؟ حتی یک برنز آسیا را هم ندارد. چرا او نباید مسابقه بدهد؟ به مظاهری هم گفته‌ایم که باید در این دوره از مسابقه‌های قهرمانی کشور شرکت کند در غیر این صورت در تیم ملی جایی نخواهد داشت. جوان و باتجربه نداریم، همه باید بیایند و در مسابقات شرکت کنند.

باید آن جوان‌های شایسته‌ای که شانسی برای نشان دادن خود در میادین بزرگ نداشتند بیایند و مقابل این ملی‌پوشان خودشان را ثابت کنند.

آقای نهرودی و چند بوکسور قدیمی ما نظیر باتمانی و اسفندیاری هم به عنوان کمیته فنی، مسابقه‌ها را زیر نظر خواهند گرفت. به نظرم این بهترین فرصت است تا بتوانیم بوکس خودمان را زیر نظر بگیریم و ببینیم چه پتانسیلی داریم تا برای المپیک بعدی از حالا برنامه‌ریزی کنیم.

ممکن است جوان‌های شایسته‌ای حضور داشته باشند که بتوان روی آنها سرمایه‌گذاری کرد، به همین دلیل اگر چنین بازیکنانی شکست هم بخورند به اردو دعوت می‌شوند تا تحت نظر مربیان تیم ملی به تمرین بپردازند.

ما باید همه سرمایه‌های بوکس را دعوت کنیم تا هر چه را داریم مورد بهره‌داری قرار دهیم. بوکسورهای خوبی داریم که در یک سال گذشته به خاطر شرایط خاصی که برای المپیک وجود داشت نتوانستند شانسی برای نشان دادن شایستگی‌هایشان داشته باشند و حالا این فرصت به وجود آمده تا همه کسانی که ادعای حضور در تیم ملی را دارند شانس خود را امتحان کنند و در یک میدان برابر با دیگر ورزشکاران مدعی تیم ملی به رقابت بپردازند تا هیچ بازیکن شایسته‌ای پشت خط نماند.

این روزها یک سوال بی‌پاسخ در خصوص آینده تیم ملی بوکس مطرح است. سرمربی بعدی تیم ملی کیست؟ این پرسشی است که گمانه‌زنی‌های زیادی را به وجود آورده است، با این حال فدراسیونی‌ها همچنان می‌خواهند برای رسیدن به جواب آن صبر کنند. دست‌کم تا مسابقه‌های قهرمانی کشور که نخستین مرحله انتخابی تیم ملی هم خواهد بود جوابی برای این پرسش وجود ندارد.

نایب‌رئیس فدراسیون بوکس و مدیر تیم‌های ملی در این باره عنوان می‌کند: همه چیز در مسابقه‌های قهرمانی کشور مشخص می‌شود. تا آن موقع هم بررسی‌های لازم را انجام می‌دهیم. ما تیم جوانان را به اکبر احدی دادیم که در قطر خوب کار کرده بود و دنبال مربی بزرگسالان هستیم. شاید هم مربی را خارجی انتخاب کنیم که اگر این طور باشد حتما از اکراین مربی خواهیم آورد؛ چرا که این کشور قهرمان المپیک و جهان است و سعی می‌کنیم یک مربی بیاوریم تا بوکس ما را متحول کند. ما قبلا هم ولادیمیر را آورده بودیم که سرمربی تیم ملی اکراین در المپیک آتلانتا بود ولی خیلی‌ها نگذاشتند او خوب کار کند. متاسفانه تا می‌گوییم یک مربی خارجی می‌آوریم همه شروع می‌کنند به ایراد گرفتن. همین باعث می‌شود نتوانیم از پتانسیلی که داریم بخوبی استفاده کنیم.