اراده‌ای فراتر از معلولیت جسمی

مصداق بارز این مهم را در دوی 400 متر المپیک دیدیم، جایی که دونده سرشناس آفریقای جنوبی بدون پا به فینال این ماده راه یافت. پاهای اسکار پیستوریوس، در یازده ماهگی به دلیل این‌که استخوان‌های نازک نی‌اش مشکل داشتند، از زیر زانو قطع شد، اما او به قول خودش هرگز با این فکر که دچار معلولیت بوده بزرگ نشده است، ذهنیتی که والدینش بویژه مادرش در آن نقش داشته‌اند. اسکار که پیش از این در پارالمپیک 2004 آتن به کسب یک مدال طلا، و در پارالمپیک 2008 پکن سه مدال طلا کسب کرده است پس از آن‌که این اجازه یافت در رقابت‌های جهانی افراد سالم شرکت کند در آن رقابت‌ها هم سه مدال نقره کسب کرد.

به تبع آن رویداد کمیته بین‌المللی المپیک مجوز حضور او را در بازی‌های المپیک لندن هم صادر کرد و این دونده که روی دو پای آهنی(تیغه) می‌دود در مرحله مقدماتی ماده 400 متر المپیک 2012 لندن با زمان 44‌/‌45 ثانیه در جایگاه دوم ایستاد و به مرحله پایانی صعود کرد تا به خوبی توانایی اراده انسان را به نمایش بگذارد. اراده‌ای که به دلیل حمایت والدین او و بویژه مادرش شکل گرفته است، وقتی مادر با دو پرسش این گونه صحبت می‌کند: کارل کفش‌هایت را بپوش، اسکار تو هم پاهایت را بپوش. این دونده معلول که پا به پای دوندگان سالم می‌دود بایدالگوی خوبی برای همه کشورهای دنیا از جمله خود ما باشد افراد معلول را هم دریابیم و هم به آنها اعتماد به نفس بدهیم.

امید توفیقی ‌/‌ گروه ورزش