تنوع در عرصه برنامه های نمایشی با پخش آثار شهرستانی
در کشور ما ، علاوه بر حدود 8 شبکه تلویزیونی که در زمینه تولید برنامه فعالیت می کنند ، بیش از 20 شبکه نیز در استان های کشور در زمینه تولید برنامه فعالند.
بارها در جشنواره های استانی ، فرصتی فراهم شده بود که بخشهایی از این برنامه ها را تماشا کنیم و با دست اندرکاران آن به گفتگو بنشینیم . این برنامه سازان معمولا با بودجه ای بسیار کم به نسبت آثار تولیدی در تهران مقابل دوربین می روند و امکانات تولیدی شهر تهران را نیز ندارند اما گاه با همین امکانات ناچیز برنامه هایی تولید می کنند که به لحاظ تصویری آثار موفقی هستند. جالب آن که در همین جشنواره ها مسوولان سازمان صداوسیما همواره بر توجه به تولیدات شهرستان ها تاکید کرده اند و وعده ایجاد سازوکاری مشخص را برای پخش این برنامه ها از شبکه های سراسری داده اند و حتی مهندس عزت الله ضرغامی نیز 2 سال قبل در جشنواره اردبیل به این نکته اشاره کرد که بزودی هر یک از مراکز قرار است فیلمی سینمایی در قطع ویدئویی تولید کنند تا شبکه های سراسری در مناسبت های خاص و روزهای تعطیل این فیلمها را پخش کنند. نکته جالب توجه در این میان ، ظرفیت بالای مراکز در تولید برنامه است . اگر به عنصر جذابیت به عنوان اصلی مهم در برنامه سازی تلویزیونی اعتقاد داشته باشیم ، با توجه به گوناگونی اقلیمی و لهجه های متنوع موجود در گوشه و کنار کشور ، می توان نتیجه گرفت که این تفاوت می تواند پایه و زیربنای ساخت اثری جذاب باشد. مثلا در سریال «باجناق ها» که پنجشنبه ها از شبکه یک سیما پخش می شود ، این جذابیت به تصویر کشیده شده است و با نگاه به زندگی چند خانواده معمولی تبریزی و با اشاره ای به آداب و رسوم آنها ، در هر قسمت موضوعی دستمایه کار قرار می گیرد. از این نوع سریال ها در مراکز استانی کم نیستند. اکثر این آثار ساختاری ساده دارند و با زبانی بی پیرایه داستان های بومی را به تصویر می کشند که دیدن و شنیدن آن برای هر مخاطبی دلنشین و جذاب است و می تواند مخاطبان تلویزیون را در بخشهای مختلف کشور با فرهنگ سایر مناطق آشنا کند. امید است با رفع مشکلات موجود ، پخش این برنامه ها از شبکه های سراسری تداوم یابد و تنوعی در زمینه آثار نمایشی ایجاد شود.
رضا استادی
