آزادراه تهران - شمال محاله یادم بره!

فرق بین حرف تا عمل گاهی درازتر از یک جاده و آزادراه سر به راه است.

گر به سخن کار میسر شدی

کار نظامی به فلک بر شدی

البته ما کماکان ناامید نمی‌شویم و شدیدا امیدواریم که راه اندازی این آزادراه مورد نظر لااقل به نسل شمال رو من و شما و ما قد بدهد.

کاش دوره اول زمین‌شناسی کلنگش را زمین زده بودند که تا الان صدباره افتتاح شده بود. (کاش آنهایی که سنشان قد می‌دهد، آن موقع یک نظارتی می‌کردند!)

خبر واصله: یکی از جراید یومیه کشور در همین راستا که عرض شد، چند روز پیش چنین تیتر زده بود: «وعده‌های کیلومتری برای آزادراه 20 ساله» و در ادامه نوشته بود: «در طول 20 سال گذشته، وعده‌های متعددی درباره زمان افتتاح بزرگراه تهران ـ شمال داده شده است؛ اما این وعده‌ها در 4 سال گذشته رنگ دیگری به خود گرفته است. در بررسی این وعده‌ها و اقدامات می‌توان از بازدید رئیس‌جمهور و وزیر راه وقت از این آزادراه گرفته تا وعده قطعی افتتاح آن را مشاهده کرد.»

آزادراه شمال محاله یادم بره

این همه قیل و قال محاله یادم بره

بسته پیشنهادی: ما ضمن محکوم کردن هرگونه ماهی گرفتن از آب گل‌آلود، در جهت تسریع و تسهیل اختتام آزادراه تهران ــ شمال و افتتاح هرچه سریع‌تر و سالم‌تر آن، چند فقره راهکار و رهنمود راهبردی استراتژیک تقدیم حضور دولت و ملت می‌کنیم:

1ـ افتتاح گام به گام: سنگ بزرگ گاهی نشانه نزدن است (گفتیم گاهی؛ چون در قدیم امکانات پرتاب کردن سنگ بزرگ کم بوده، اما در عصر حاضر به مدد پیشرفت محیرالعقول تکنولوژی، الحمدلله این امکانات فراهم شده است و ممکن است که کل کوه را هم درجا پرت کنند تا چه رسد به یک سنگ بزرگش!).

باری، ما شاید نباید افتتاح آزادراه بزرگ تهران ـ شمال را منوط به پایان یافتن کل آن می‌کردیم که مثلاً کار را که کرد، آن که تمام کرد؛ بلکه اگر در طول این 20 سال، هر یک کیلومترش را که ساخته و پرداخته و آماده می‌شد، به افتتاح همان مقدار اکتفا می‌کردیم؛ تا الان ده‌ها بار افتتاح شده بود و این طوری این آزادراه، بسته راه نبود. یکی بیاید این راه را آزاد کند.

2ـ ایجاد حس مشارکت: الان شهرداری تهران، ظرف یکی دو سال، ماشالا هزار ماشالا، هم تونل گل و گشاد می‌زند و هم بزرگراه یک طبقه و دوطبقه با اعلام زمان حدودی افتتاح که الحق کار سختی است؛ فلذا چه اشکالی داشت که برای ایجاد حس رقابت در عین رفاقت، آزادراه تهران ــ شمال را بدون چاقو و با زبان خوش به 2 قسمت‌مساوی تقسیم می‌کردیم. نصف تهران ـ شمالش مال شهرداری، نصف شمال ـ تهرانش مال دولت. این جوری به نظر شما ممکن نبود زودتر به هم برسند و قال قضیه کنده شود؟.... فقط یک هفشده ناظر کیفی و تکنیسین راه و جاده‌سازی باید شدیدا مراقبت کنند که مسؤولان این دو نیمه از آزادراه، به اواسط جاده و نزدیک هم که می‌رسند؛ واقعا به هم برسند و ناغافل از کنار هم عبور نکنند. آزادراه است دیگر!